புதுப்பொருள் மேல ஏன் இத்தனை பாசம்? நம்ம ஊரு 'சிக்கன' அலப்பறைகள்!

நம்ம ஊர்ல மனுஷங்க எத்தனையோ விதம். ஆனா, ஒரு புதுப் பொருள் வாங்குறப்ப அவங்க காட்டுற அந்த அதீதப் பாசமும், "பயன்படுத்தினா பழசாகிடும்"னு பண்ற அலப்பறைகளும் இருக்கே... அது தனி ரகம். இந்த மாதிரி ஆட்கள் இருக்கிற வரைக்கும் நம்ம ஊரு உருப்படவே உருப்படாதுன்னு ஏன் சொல்றோம் தெரியுமா?

​புது ஏசி-யும்... பழைய ஜன்னலும்!

​வீட்ல அக்னி நட்சத்திர வெயில் கொளுத்துதுன்னு சொல்லி, பலாயிரம் ரூபாய் செலவு பண்ணி, புதுசா ஏசி வாங்கியிருப்பாங்க. ஆனா, அந்த ரிமோட் எடுத்து ஆன் பண்ணுறதுக்குள்ள ஏதோ ராக்கெட் விடுற ரேஞ்சுக்கு யோசிப்பாங்க. அப்படியே ஆன் பண்ணினாலும், அரை மணி நேரத்துல ஆஃப் பண்ணிட்டு, "அந்தக் காத்து உடம்புக்கு ஆகாதுடா"ன்னு சொல்லி ஜன்னலைத் திறந்து வச்சுக்கிட்டு விசிறியால விசிறிக்கிட்டு இருப்பாங்க. "ஏன்டா ஏசி வாங்கின?"ன்னு கேட்டா, "அது ஒரு கௌரவம்... அதுக்காக கரண்ட் பில்லை ஏத்தி கவர்மென்ட்டை ஏன் பணக்காரன் ஆக்கணும்?"பாங்க. ஏசி-யை விட இவங்க போடுற கணக்குதான் அதிகமா குளிரும்!

​பிளாஸ்டிக் உறை பாசம்!

​அடுத்தது இந்தக் கார் பார்ட்டிகள். கஷ்டப்பட்டு உழைச்சு கார் வாங்குவாங்க. ஆனா, அந்த சீட்ல கம்பெனிக்காரன் போட்டுக் கொடுத்த அந்த பிளாஸ்டிக் உறையை மட்டும் பிரிக்கவே மாட்டாங்க. கார் வாங்கி ரெண்டு வருஷம் ஆகியிருக்கும், அந்த பிளாஸ்டிக் உறை கிழிஞ்சு தொங்கிப்போய், உட்கார்ந்தாலே நசநசன்னு சத்தம் கேட்கும். ஆனா, "இதை எடுத்தா புதுசு போயிடும்"ன்னு சொல்லி, வர்றவன் போறவன் கிட்ட எல்லாம் அந்த சத்தத்தைக் கேட்க வைப்பாங்க. அதுல உட்கார்ந்து போறதுக்குள்ள பாதி பேருக்கு முதுகு வேர்த்துப் போயிருக்கும். இவங்க காரை விக்கிறப்ப கூட அந்த சீட் கவர் புதுசா இருக்கணும்னு நினைப்பாங்க... ஆனா அதுல உட்கார்ந்து அனுபவிக்க ஒரு நாளும் நினைக்க மாட்டாங்க!

பானை தண்ணீரும்... பவுடர் டப்பாவும்!

​பிரிட்ஜ் வீட்டுக்கு வந்ததும் முதல் வேலையா அதுல ஐஸ் வாட்டர் வைப்பாங்க. ஆனா, தாகம்னு வந்தா, "என்னதான் இருந்தாலும் அந்த மண்பானை தண்ணி மாதிரி வருமா?"ன்னு தத்துவத்தை ஆரம்பிச்சுடுவாங்க. 'அப்பறம் எதுக்குடா அஞ்சாறு மாசம் தவணை கட்டி அந்தப் பெட்டியை வாங்கினீங்க'ன்னு கேட்டா பதில் இருக்காது.

அது வெறும் ஊறுகாய் டப்பா வைக்கவும், மீந்து போன சாப்பாட்டை வைக்கவும் மட்டும்தான் பயன்படும். அந்தப் பெட்டிக்குள்ள இருக்குற லைட் எரியுற அழகைப் பார்த்துட்டு, வெளிய மண்பானையில தண்ணி குடிக்குற விசித்திரப் பிறவிகள் நம்ம ஊர்லதான் அதிகம்!

பொண்டாட்டி புடவையும்... புண்ணியம் இல்லாத சிக்கனமும்!

​இதெல்லாம் ஒரு பக்கம் இருக்க, பொண்டாட்டிக்கு ஆசையா ஒரு புதுப் புடவையை எடுத்துக் கொடுத்துட்டு, அவங்க அதை ஆசையா பிறந்த நாளுக்குக் கட்டிக்கலாம்னு எடுக்கும்போதுதான் நம்ம ஊர் 'சிக்கனச் சிங்கங்கள்' விழிச்சுப்பாங்க. "இன்னிக்கு என்ன விசேஷம்? சும்மா வீட்டுலதான இருக்கப்போற? அடுத்த மாசம் உன் தம்பி கல்யாணம் வருதுல்ல, அப்ப கட்டிக்கோ... அப்பதான் எல்லாரும் புதுசுன்னு பார்ப்பாங்க"ன்னு சொல்லி, அந்தப் பெண்ணின் ஆசையில மண்ணை அள்ளிப் போடுவாங்க. அடுத்த மாசம் கல்யாணம் வராமப் போனா, அந்தப் புடவை பீரோவுக்குள்ளேயே பழையதாகிடும். ஆனா, இவங்க மட்டும் "பார் எப்படிப் புதுசு மாதிரி வச்சிருக்கேன்"னு பெருமை பேசிப்பாங்க.

புதுப் போனும்... பழைய பயமும்!

​இப்பல்லாம் லேட்டஸ்டா ஸ்மார்ட் போன் வாங்குறவங்க பண்ற லூட்டி இன்னும் அதிகம். போன் வாங்குறதுக்கு முன்னாடியே அதுக்கு ஒரு லெதர் கவர், அப்புறம் ஸ்கிரீன் மேல ஒரு டெம்பர் கிளாஸ்னு போட்டு மூடிடுவாங்க. அந்தப் போனோட கலரே வெளிய தெரியாது.

மூணு வருஷம் கழிச்சு அந்தப் போனை மாத்தும்போது, கவரைப் பிரிச்சுப் பார்த்தா போன் புதுசு மாதிரியே இருக்கும். ஆனா அந்த மூணு வருஷமும் அந்தப் போனோட அழகை இவனும் ரசிச்சிருக்க மாட்டான், மத்தவனுக்கும் காட்டியிருக்க மாட்டான். ஆனா மனசுக்குள்ள ஒரு திருப்தி... "என் போன் இன்னும் புதுசு"ன்னு!

செருப்பு காட்டும் சிக்கனம்!

​புதுசா ஒரு விலை உயர்ந்த செருப்பு வாங்குவாங்க. மழை பெஞ்சா அந்தச் செருப்பு நனைஞ்சுடும்னு அதைத் கழட்டி கையில பிடிச்சுக்கிட்டு வெறும் கால்ல நடப்பாங்க. செருப்பு காலுக்குப் பாதுகாப்பா இருக்கணும்னு நினைச்சு வாங்கின காலம் போய், செருப்புக்கு நாம பாதுகாப்பா இருக்கணும்னு நினைக்கிற விசித்திரமான உலகம் இது. கல்யாண மண்டபத்துக்குப் போனா, செருப்பை யாராவது தூக்கிட்டு போயிருவாங்களோன்னு சாப்பிடும்போது கூட ஒரு கண்ணு செருப்பு மேலயே இருக்கும்.

சோபாவும்... துணி போர்த்திய ரகசியமும்!

​வீட்ல லட்ச ரூபாய் போட்டு சோபா செட் வாங்குவாங்க. ஆனா அது மேல உட்காரவே விடமாட்டாங்க. ஒரு பழைய பெட்ஷீட்டை எடுத்து அது மேல போர்த்தி வச்சிருப்பாங்க. வீட்டுக்கு வர்ற விருந்தாளிங்க அந்தப் பெட்ஷீட் மேலதான் உட்காரணும். "சோபா அழுக்காயிடும் தம்பி"ம்பாங்க. அப்பறம் எதுக்குடா அந்த சோபா? தரையிலயே உட்கார வேண்டியதுதானே! அந்த சோபாவை விட அந்தப் பழைய பெட்ஷீட் தான் அதிகமா 'பயன்படும்'.

​டிவி ரிமோட்டும்... பிளாஸ்டிக் கவரும்!

​டிவி ரிமோட் மேல இருக்குற பிளாஸ்டிக் கவர் கிழிஞ்சு போனாலும், அதை செல்லோ டேப் போட்டு ஒட்டி வச்சிருப்பாங்க. அந்த பட்டன் என்னன்னே தெரியாது, ஆனா அமுக்குவாங்க. ரிமோட் புதுசா இருக்கணும், ஆனா அது வேலை செய்யாமப் போனாலும் கவலையில்லை. இவங்க பண்ற அலப்பறை இருக்கே... அப்பாடா!

​புது வீடு... காலண்டர் ஆணி!

​லட்சக்கணக்கில் செலவு செய்து புது வீடு கட்டுவார்கள். ஆனால் சுவரில் ஆணி அடித்தால் சுவர் பாழாகிவிடும் என்று காலண்டர் கூட மாட்ட மாட்டார்கள்.

ஆனால் வீட்டைச் சுற்றி ஒட்டடை படிந்திருப்பதை கவனிப்பதற்கே அவர்களுக்கு நேரம் இருக்காது. வீட்டைப் பார்ப்பவர்களுக்கு அது என்னவோ புது வீடு போலத் தெரிய வேண்டும், ஆனால் அந்த வீட்டில் இருப்பவர்கள் வசதியாக வாழ மாட்டார்கள்.

முடிவுரை: எப்போ உருப்படும் நம்ம ஊரு?

​இப்படி எதையுமே அந்தந்த நேரத்துல அனுபவிக்காம, "பயன்படுத்தினா பழசாகிடும்"னு நினைச்சு பீரோவுலயும் மனசுக்குள்ளயும் பூட்டி வைக்கிறவங்க இருக்கிற வரைக்கும் நம்ம ஊரு எப்படி உருப்படும்? வாழ்க்கைங்கிறது ஒவ்வொரு நிமிஷமும் வாழ்றதுக்குத் தான். அந்தப் பிளாஸ்டிக் கவரைப் பிரிச்சு, ஏசி காத்தை முழுசா உள்வாங்கி, புதுப் புடவையை உடுத்தி மனசாரச் சிரிக்கிற அன்னைக்குத் தான் நம்ம ஊரு உண்மையிலேயே முன்னேறும். அதுவரைக்கும் நாம இப்படி "பத்திரம்... பத்திரம்"னு சொல்லிக்கிட்டே பழைய வாழ்க்கையையே பிடிச்சுத் தொங்கிட்டு இருக்க வேண்டியதுதான்!

இந்தப் பதிவைப் படிப்பதன் மூலம், உங்கள் வாழ்க்கையில் நீங்கள் செய்யும் தேவையற்ற 'பத்திரப்படுத்தும்' வேலைகளைக் குறைத்து, வாங்கிய பொருட்களை முழுமையாக அனுபவித்து மகிழ்ச்சியாக வாழும் மனநிலையைப் பெறுவீர்கள்.