

பொதுப் போக்குவரத்து பேருந்துகளில் பயணிக்கும்போது நம் கண்ணில் முதலில் படும் முகங்களில் ஒன்று நடத்துனர் முகம்தான். அவர்களின் அடையாளமாக விளங்கும் காக்கி நிற சீருடை, வெறும் ஒரு துணி அல்ல; அது பல தசாப்த கால வரலாற்றையும், உழைப்பின் முக்கியத்துவத்தையும் தன்னகத்தே கொண்ட ஒரு குறியீடாகும். நடத்துனர்களும், ஓட்டுநர்களும் ஏன் காக்கி நிறத்தைச் சீருடையாகக் கொண்டுள்ளார்கள்; இதன் தொடக்கம் எங்கு ஏற்பட்டது என்பதைப் பற்றி விரிவாகப் பார்ப்போம்.
காக்கி நிறத்தின் வரலாறு மற்றும் தொடக்கம்:
‘காக்கி’ (Khaki) என்ற சொல் பாரசீக மொழியிலிருந்து வந்தது. இதன் பொருள் ‘தூசி’ அல்லது ‘மண் நிறம்’ என்பதாகும். 19-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் (சுமார் 1846-1847 காலகட்டத்தில்), இந்தியாவில் பணியாற்றிய பிரிட்டிஷ் அதிகாரி சர் ஹாரி லூம்ஸ்டன் (Sir Harry Lumsden) என்பவரால் ராணுவப் பயன்பாட்டிற்காக இந்த நிறம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
அக்காலத்தில் பிரிட்டிஷ் வீரர்கள் அணிந்த பிரகாசமான சிவப்பு நிறச் சீருடைகள் தூசியால் விரைவில் அழுக்கடைந்தன. மேலும் எதிரிகளின் கண்ணில் எளிதாகப்பட்டன.
இதனால், சீருடையைத் தேயிலை, காபி அல்லது களிமண் கொண்டு சாயமேற்று மண் நிறத்திற்கு மாற்றினர். இதுவே 'காக்கி' உருவாகக் காரணமாக அமைந்தது.
பேருந்து நடத்துனர்களுக்கும், ஓட்டுநர்களுக்கும் காக்கி சீருடை வந்ததன் காரணம் அறிந்து கொள்வோம்.
இந்தியாவில் பொதுப் போக்குவரத்து அமைப்புகள், குறிப்பாகப் பேருந்துச் சேவைகள் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் படிப்படியாக விரிவடைந்தன. ஆரம்பத்தில் காவல்துறையினர், ராணுவத்தினர் மற்றும் ரயில்வே ஊழியர்களுக்கு மட்டுமே வழங்கப்பட்ட காக்கிச் சீருடை, பின்வரும் நடைமுறைக் காரணங்களால் பேருந்து ஓட்டுநர்களுக்கும் நடத்துனர்களுக்கும் கட்டாயமாக்கப்பட்டது:
பேருந்து ஊழியர்கள் நாள் முழுவதும் தூசி, புகை, என்ஜின் எண்ணெய் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான பயணிகளைச் சந்திக்கும் சூழலில் பணியாற்றுகிறார்கள். காக்கி நிறம் எளிதில் அழுக்கைப் புறம்போக்காது என்பதால், நாள் முழுவதும் உழைக்கும் ஊழியர்களுக்கு இது மிகவும் ஏற்றதாக இருந்தது.
தொடக்க காலத்தில் காக்கி ஆடைகள் தடிமனான பருத்தி அல்லது ட்ரில் (Drill) துணியால் நெய்யப்பட்டன. இவை கரடுமுரடான பயன்பாட்டிற்கு ஏற்ப நீண்ட நாட்கள் உழைக்கக்கூடியதாக இருந்தன.
அரசுச் சேவைகளில் பணியாற்றுபவர்களுக்கு ஒரு கம்பீரத்தையும், சீரான கட்டுப்பாட்டையும் தர காக்கி நிறம் பயன்பட்டது. கூட்ட நெரிசல் மிகுந்த பேருந்துகளில் நடத்துனரை பயணிகள் எளிதில் அடையாளம் காணவும், அவரது சொல்லைக் கேட்டு ஒழுங்கைப் பேணவும் இந்த நிறம் உதவியது.
அக்காலத்தில் மற்ற வண்ணங்களை விடக் காக்கி நிற ஆடைகளைத் துவைப்பதும் பராமரிப்பதும் எளிதாக இருந்தது.
இந்தியாவில் அமலாக்கம்:
இந்திய சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, 1950-கள் மற்றும் 1960-களில் மாநில அரசுகள் பொதுப் போக்குவரத்துச் சேவைகளை தேசியமயமாக்கியபோது, மோட்டார் வாகனச் சட்டங்களின் கீழ் ஓட்டுநர்கள் மற்றும் நடத்துனர்களுக்கு காக்கி நிறமே அதிகாரப்பூர்வச் சீருடையாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. தமிழ்நாடு உட்பட நாட்டின் பல்வேறு மாநிலங்களில் இதுவே நிலையான விதியாகப் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது.
நவீன மாற்றங்கள்:
காலப்போக்கில் சில மாநிலங்களில் பேருந்து நடத்துனர்களின் சீருடை நிறங்கள் மாற்றப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, சில சொகுசுப் பேருந்துகள் அல்லது நவீன மாநகரப் பேருந்துகளில் நீலம், சாம்பல் அல்லது பச்சை நிறச் சீருடைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டாலும், சாதாரண மற்றும் கிராமப்புறப் பேருந்துகளில் இன்றளவும் காக்கி நிறமே முதன்மையான அடையாளமாக நிலைத்து நிற்கிறது.
பேருந்து நடத்துனர்கள் அணியும் காக்கிச் சீருடை என்பது ஆங்கிலேயர் காலத்தில் ராணுவத்திற்காகத் தொடங்கப்பட்டு, பின் நடைமுறை வசதிகளுக்காகப் பொதுப் போக்குவரத்திற்கு விரிவுபடுத்தப்பட்ட ஒரு வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியாகும். சுட்டெரிக்கும் வெயிலிலும், கடுமையான உழைப்பிலும் பயணிகளுக்குச் சேவை செய்யும் நடத்துனர்களின் அர்ப்பணிப்பைக் குறிக்கும் ஒரு உன்னத அடையாளமாக இன்றும் காக்கி விளங்கி வருகிறது.
இந்தக் கட்டுரையை வாசிப்பதன் மூலம், வாசகர்கள் பொதுப் போக்குவரத்துச் சீருடையின் வரலாற்றுப் பரிணாமத்தை முழுமையாகப் புரிந்து கொண்டு, நமது அன்றாட வாழ்வில் புழங்கும் பாரம்பரிய அடையாளங்களின் பின்னுள்ள உழைப்பு மற்றும் வணிகரீதியான தாக்கங்களை தெளிவாக அறிந்துகொள்வர்.