

நிறவெறிக் கொள்கைக்கு எதிரான போராட்டத்தில் தன் வாழ்நாளை அர்ப்பணித்து, இன்று உலக அரங்கில் தமிழர்களின் பெருமையை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சேர்த்துள்ளவர் நவநீதம் பிள்ளை! தென்னாப்பிரிக்காவில் சாதாரணக் குடும்பத்தில் பிறந்து, நெல்சன் மண்டேலா போன்றோருக்காகச் சட்டப் போராட்டம் நடத்தி, ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகள் ஆணையராக உயர்ந்த இவரது பயணம் பல திருப்பங்கள் கொண்டது. உலக நீதிக்காக இவர் ஆற்றிய வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க சாதனைகள் என்ன? தொடர்ந்து படியுங்கள்!
உலகில் மனிதர்களிடையே அமைதியும் சமத்துவமும் நிலவ வேண்டும் என்ற உயரிய நோக்கத்துடன் வாழ்பவர்கள் சிலரே. இனப் பாகுபாடு, நிறவெறி, பாலின வேறுபாடு, மனித உரிமை மீறல்கள் ஆகியவற்றுக்கு எதிராகத் துணிச்சலுடன் குரல் கொடுப்பவர்கள் வரலாற்றில் அழியாத இடத்தைப் பெறுகின்றனர். அத்தகைய பெருமைக்குரிய ஆளுமைகளில் ஒருவர் நவநீதம் பிள்ளை. தமிழ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்த இவர், 2026ஆம் ஆண்டுக்கான அமைதிக்கான நோபல் பரிசைப் பெற்றிருப்பது தமிழர்களுக்குப் பெருமை சேர்க்கும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நிகழ்வாகும்.
நவநீதம் பிள்ளை, 1941 செப்டம்பர் 23ஆம் தேதி தென்னாப்பிரிக்காவின் டர்பன் நகரில் பிறந்தார். இவருடைய பெற்றோர் நரைன்சாமி நாடூ (Narrainsamy Nadoo), சாந்தமா நாடூ (Santhama Nadoo) ஆவர்.
இவருடைய குடும்பம் இந்தியத் தமிழ் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தது. இவரது தாத்தா, பாட்டி உள்ளிட்ட முன்னோர்கள் 19ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் இந்தியாவிலிருந்து தென்னாப்பிரிக்காவுக்குச் சென்றனர். அங்கு கரும்புத் தோட்டங்களில் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களாகப் பணியாற்றிய இந்தியர்களின் வரலாற்றுப் பின்னணியுடன் இவரது குடும்பமும் தொடர்புடையது.
நரைன்சாமி நாடூ பேருந்து ஓட்டுநராகப் பணியாற்றினார். குடும்பத்தின் பொருளாதாரத் தேவைகளைச் சமாளிக்கக் கூடுதல் வேலைகளையும் செய்தார். அவரது தாயார் சாந்தமா நாடூ குடும்பத்தைக் கவனித்துக் கொண்டார்.
இவர்களுக்குப் பிறந்த எட்டுக் குழந்தைகளில் நவநீதம் ஐந்தாவது குழந்தை ஆவார்.
அவருடைய குடும்பத்தின் பின்னணி, வெளிநாடுகளில் வாழ்ந்த தமிழர்கள் எதிர்கொண்ட சமூகச் சவால்களை நினைவூட்டுகிறது.
அவர் வளர்ந்த காலத்தில் தென்னாப்பிரிக்காவில் நிறவெறிக் கொள்கையான நிறவெறிப் பிரிவினை முறை (Apartheid) கடுமையாக நடைமுறையில் இருந்தது. சருமத்தின் நிறத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு மக்களுக்குக் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, குடியிருப்பு, அரசியல் உரிமைகள் உள்ளிட்டவற்றில் வேறுபாடுகள் காட்டப்பட்டன.
இத்தகைய அநீதிகளை இளம் வயதிலேயே கண்ட நவநீதம் பிள்ளை, சட்டத்தின் வழியாக மக்களுக்கு நீதி பெற்றுத்தர வேண்டும் என்று உறுதி கொண்டார். சட்டக் கல்வி பயின்று வழக்கறிஞரானார்.
1967ஆம் ஆண்டு, நடால் மாகாணத்தில் சொந்தமாகச் சட்ட அலுவலகம் தொடங்கிய முதல் பெண் என்ற பெருமையையும் பெற்றார்.
நவநீதம் பிள்ளையின் வாழ்க்கையில் சட்டம் என்பது வெறும் தொழிலாக இருக்கவில்லை; ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் கருவியாக இருந்தது. நிறவெறிக்கு எதிராகப் போராடியவர்களுக்குச் சட்ட உதவி வழங்கினார். அநீதிக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்தவர்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதில் முனைப்புடன் செயல்பட்டார்.
தென்னாப்பிரிக்காவின் விடுதலைப் போராட்டத் தலைவரான நெல்சன் மண்டேலா உள்ளிட்ட நிறவெறி எதிர்ப்பாளர்களுக்குச் சட்டரீதியான ஆதரவு வழங்கிய வழக்கறிஞர்களில் இவரும் ஒருவர்.
1995ஆம் ஆண்டு தென்னாப்பிரிக்க உயர் நீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்ட முதல் கறுப்பினப் பெண் என்ற வரலாற்றுச் சாதனையை நிகழ்த்தினார்.
ஒரு சமூகத்தின் முன்னேற்றத்தை அதன் செல்வத்தைக் கொண்டு மட்டும் அளவிட முடியாது; அச்சமூகத்தில் வாழும் ஒவ்வொருவருக்கும் சம உரிமையும் நீதியும் கிடைக்கிறதா என்பதுதான் உண்மையான அளவுகோல் என்பதை அவரது வாழ்க்கை உணர்த்துகிறது.
நவநீதம் பிள்ளையின் பணிகள் தென்னாப்பிரிக்காவுடன் முடிந்துவிடவில்லை. உலகளாவிய மனித உரிமைப் பாதுகாப்பிலும் அவர் முக்கியப் பங்காற்றினார்.
1999ஆம் ஆண்டு ருவாண்டாவுக்கான சர்வதேச குற்றவியல் தீர்ப்பாயத்தின் நீதிபதியாகப் பொறுப்பேற்றார். பின்னர் அதன் தலைவராகவும் பணியாற்றினார்.
இனப்படுகொலை, மனிதகுலத்துக்கு எதிரான குற்றங்கள் போன்றவற்றுக்குப் பொறுப்பானவர்கள் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.
ருவாண்டா இனப்படுகொலை தொடர்பான வழக்குகளில், பாலியல் வன்முறையும் பாலியல் வல்லுறவும் குறிப்பிட்ட சூழல்களில் மனிதகுலத்துக்கு எதிரான குற்றங்களாகவும் இனப்படுகொலையின் கூறுகளாகவும் கருதப்படுவதற்கு அவரது நீதித்துறைப் பங்களிப்பு முக்கியமானதாக அமைந்தது.
2003 முதல் 2008 வரை சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாகப் பணியாற்றினார். உலகின் பல பகுதிகளில் நிகழும் கடுமையான குற்றங்களுக்கு எதிராகச் சர்வதேசச் சட்டம் செயல்படுவதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தினார்.
ஐக்கிய நாடுகள் சபையில் மனித உரிமைப் பணி:
2008 முதல் 2014 வரை ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் மனித உரிமைகளுக்கான உயர் ஆணையராக நவநீதம் பிள்ளை பணியாற்றினார். உலகெங்கிலும் மனித உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்றும், அரசுகள் தங்களுடைய குடிமக்களின் உரிமைகளுக்கு மதிப்பளிக்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினார்.
இனம், மதம், பாலினம், சமூகப் பின்னணி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் ஒருவர் ஒதுக்கப்படக் கூடாது என்பது அவரது பணிகளின் அடிப்படைக் கருத்தாக இருந்தது. பெண்கள், குழந்தைகள், சிறுபான்மையினர் மற்றும் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களைச் சேர்ந்த மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதில் அவர் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்தினார்.
சட்டத்தின் ஆட்சி என்பது அதிகாரம் படைத்தவர்களுக்கான பாதுகாப்பு மட்டுமல்ல; அதிகாரமற்றவர்களுக்கும் நீதி கிடைப்பதை உறுதிப்படுத்தும் அமைப்பாக இருக்க வேண்டும் என்பதே அவரது அணுகுமுறை.
அமைதிக்கான நோபல் பரிசு:
2026 அக்டோபர் 9ஆம் தேதி, நவநீதம் பிள்ளைக்கு அமைதிக்கான நோபல் பரிசு அறிவிக்கப்பட்டது.
அமைதியையும் சர்வதேசச் சட்டத்தையும் மேம்படுத்துவதற்காக அவர் ஆற்றிய பணிகளுக்காக இந்தப் பரிசு வழங்கப்படுவதாக நோபல் குழு தெரிவித்தது.
போர்க்குற்றங்கள், மனிதகுலத்துக்கு எதிரான குற்றங்கள், இனப்படுகொலை ஆகியவற்றுக்குப் பொறுப்பானவர்கள் நீதியின் முன் நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் அவர் ஆற்றிய பங்களிப்பு இந்த அங்கீகாரத்தில் முக்கிய இடம் பெற்றது.
அமைதி என்பது போர் இல்லாத நிலை மட்டுமல்ல. மனிதர்கள் அச்சமின்றி வாழ்வதும், தங்களுடைய உரிமைகளைப் பெறுவதும், அநீதிக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்க முடிவதும் அமைதியின் அடிப்படைகளாகும். இந்த உண்மையை உலகுக்கு உணர்த்தியவர்களில் நவநீதம் பிள்ளையும் ஒருவர்.
நவநீதம் பிள்ளை 1965ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதத்தில் பரஞ்சோதி (கேபி) அந்தோணி பிள்ளை (Paranjothee 'Gaby' Anthony Pillay) என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார்.
அவரது கணவரும் சட்டத் துறையுடன் தொடர்புடையவர். இருவருக்கும் இரண்டு மகள்கள் உள்ளனர்.
தனது குடும்ப வாழ்க்கையையும் சட்டப் பணியையும் ஒருங்கிணைத்துக் கொண்டு, சர்வதேச அளவில் மனித உரிமைகளுக்காகப் பணியாற்றியவர் நவநீதம் பிள்ளை. இருப்பினும், அவரது கணவர் மற்றும் மகள்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை குறித்த விரிவான தகவல்கள் பொதுவெளியில் அதிகமாகக் கிடைப்பதில்லை.
தமிழ் வம்சாவளியில் பிறந்து, தென்னாப்பிரிக்காவில் வளர்ந்து, உலகளாவிய மனித உரிமைப் பாதுகாப்புக்காக உழைத்த நவநீதம் பிள்ளையின் வாழ்க்கை தலைமுறைகள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடமாகும்.
பிறப்பும் பின்னணியும் ஒருவரின் உயர்வுக்குத் தடையாக இருக்க வேண்டியதில்லை. அறிவு, நேர்மை, துணிச்சல், விடாமுயற்சி ஆகியவற்றின் மூலம் உலக அளவில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்த முடியும் என்பதை அவர் நிரூபித்துள்ளார்.
2026ஆம் ஆண்டின் அமைதிக்கான நோபல் பரிசு அவரது நீண்டகாலப் பணிகளுக்குக் கிடைத்த அங்கீகாரம் மட்டுமல்ல; நீதி, மனிதநேயம், சமத்துவம் ஆகியவற்றில் நம்பிக்கை கொண்ட அனைவருக்கும் ஊக்கமளிக்கும் செய்தியாகவும் அமைந்துள்ளது.
தமிழ் வம்சத்தின் வேர்களிலிருந்து உலக நீதியின் உயரங்களுக்கு உயர்ந்த நவநீதம் பிள்ளையின் சாதனை, தமிழர்களுக்குப் பெருமை சேர்ப்பதுடன், மனித உரிமைகளுக்காகப் போராடும் ஒவ்வொருவருக்கும் வழிகாட்டும் ஒளியாகத் திகழ்கிறது.
வாசகர்கள் சர்வதேச மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு, சட்டத்தின் ஆட்சி மற்றும் சமத்துவத்துக்காகத் தன் வாழ்நாளை அர்ப்பணித்த ஆளுமையின் உத்வேகமூட்டும் வரலாட்டை முழுமையாகப் புரிந்து கொண்டு, சவால்களை வெல்லும் தன்னம்பிக்கையைப் பெறுகின்றனர்.