இந்தியா முழுவதும் நவராத்திரி திருவிழாவில் ஆடப்படும் கலைநயமிக்க நடனங்கள்

நவராத்திரி திருவிழாவின் பொழுது இந்தியா முழுதும் பல்வேறு பாரம்பரிய மற்றும் நாட்டுப்புற நடனங்கள் மிகவும் கோலாகலமாக கொண்டாடப்படுகின்றன. இந்த ஒன்பது நாட்களும் பக்தி, மகிழ்ச்சி மற்றும் கலாச்சாரத்தை வெளிப்படுத்தும் விதமாக மக்கள் வண்ணமயமான ஆடைகளை அணிந்து ஆடும் முக்கிய நடனங்கள் பல உள்ளன. நவராத்திரி திருவிழா என்பது இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் வெவ்வேறு கலாச்சார முறைகளுடன் மிகவும் விமரிசையாக கொண்டாடப்படும் ஒரு பண்டிகையாகும்.

மகாராஷ்டிராவில் துர்கா தேவியின் சிலை பிரதிஷ்டியான கடஸ்தாபனத்துடன் நவராத்திரி தொடங்குகிறது. இது பெண்கள் ஒன்று கூடி லாவணி போன்ற பாரம்பரிய நடனங்களை ஆடும் நேரமாகும். இந்த விழாவில் நல்வாழ்த்துக்களையும் ஆசீர்வாதங்களையும் குறிக்கும் ஆப்டா இலைகளை பரிமாறிக் கொள்ளும் பாரம்பரியமும் அடங்கும்.

மேற்கு வங்கத்தில் துர்கா பூஜையின் போது குறிப்பாக அஷ்டமி மற்றும் நவமி நாட்களில் இந்த நடனம் ஆடப்படும். இது மிக முக்கிய ஆன்மீக நடனமாகும். பக்தர்கள் தங்களின் கைகள் அல்லது வாயில் எரியும் சாம்பிராணி மற்றும் தேங்காய் நாரைக் கொண்ட மண் பாத்திரங்களை (துனுச்சி) ஏந்தி, சமநிலை மாறாமல் தாளத்திற்கு ஏற்ப தீவிரமாக ஆடுவார்கள்.

மத்திய பிரதேசத்தின் பண்டேல்கண்ட் பகுதியில் நவராத்திரியின் போது இந்தப் பாரம்பரிய நடனம் ஆடப்படுகிறது. வீட்டில் நல்ல கணவன் மற்றும் வளமான வாழ்வு கிடைக்க வேண்டி திருமணமாகாத இளம் பெண்களால் துர்கா தேவியை நோக்கி பக்தி பூர்வமாக ஆடப்படும் நடனம் ஆகும்.

உத்தரப்பிரதேசம் போன்ற வட மாநிலங்களில், நவராத்திரியின் ஒன்பது நாட்களும் ராமாயண மகா காவியம் நாடக வடிவில் ஆடப்பட்டு, பாடப்பட்டு நடிக்கப்படுகிறது. விஜயதசமி அன்று ராவணனின் உருவ பொம்மையை எரிப்பதுடன் இந்த நடன நாடகம் நிறைவடையும்.

தெலுங்கானா மாநிலத்தில் நவராத்திரி காலத்தில் (மஹாளய அமாவாசை முதல் துர்காஷ்டமி வரை) கொண்டாடப்படும் மலர் திருவிழா இது. பெண்கள் விதவிதமான வண்ண மலர்களைக் கோள வடிவில் அடுக்கி பதுகம்மா (மலர் அம்மன்) செய்து, அதை நடுவில் வைத்து சுற்றிலும் பாடி, கைகளைத் தட்டி ஆடும் அழகான நடனம்.

தமிழ்நாட்டில் நவராத்திரி மற்றும் முளைப்பாரி திருவிழாக்களில் பெண்கள் வட்டமாக நின்று கைகளைத் தட்டி, இசைக்கருவிகள் ஏதுமின்றி தங்கள் கைதட்டல் ஓசைக்கு ஏற்பப் பாடி ஆடும் அழகான நாட்டுப்புற நடனம்.

குஜராத்தின் தாண்டியா நடனத்தைப் போலவே, தமிழ்நாட்டிலும் பெண்கள் வண்ணமயமான குச்சிகளைக் கொண்டு, ஒன்றுக்கொன்று தட்டி ஓசை எழுப்பி, தாளத்திற்கு ஏற்ப ஆடும் பாரம்பரிய நடனம் இதுவாகும்.

குஜராத்தின் பாரம்பரிய நடனமான இது நவராத்திரியின் மிக முக்கியமான அடையாளமாகும். களிமண் விளக்கை (கர்ப தீபம்) அல்லது துர்க்கை அம்மனின் படத்தை மையமாக வைத்து, மக்கள் வட்ட வடிவில் கைகளைத் தட்டியும், சுழன்றும் ஆடும் பக்தி நடனம் இது.

கர்பா நடனத்தைத் தொடர்ந்து வண்ணமயமான மரக் குச்சிகளை (தாண்டியா) கைகளில் ஏந்தி, துர்க்கை அம்மனுக்கும் மகிஷாசுரனுக்கும் இடையே நடந்த போரை சித்தரிக்கும் வகையில் ஜோடியாகவோ அல்லது குழுவாகவோ ஆடப்படும் நடனம் இதுவாகும்.

அசாமில் துர்கா பூஜை மற்றும் நவராத்திரி கொண்டாட்டங்களின் போது பிகு நடனம் முக்கிய இடத்தைப் பிடிக்கிறது. அசாமிய பாரம்பரிய பட்டு ஆடைகளை அணிந்து, துரிதமான கை அசைவுகள் மற்றும் இடுப்பு அசைவுகளுடன் டிரம்ஸ் (தோல்) தாளத்திற்கு ஏற்ப ஆடுவார்கள்.

மகாராஷ்டிராவில் நவராத்திரி வழிபாட்டின் பொழுது பெண்கள் பாரம்பரியமாக ஒன்று கூடி இந்த நாட்டுப்புற நடனத்தை ஆடுகிறார்கள். நவவாரி புடவை அணிந்து துள்ளலான 'தோலக்' இசைக்கு ஏற்ப வேகமான உடல் அசைகளுடன் இந்த நடனம் நிகழ்த்தப்படுகிறது.

இந்தக் கட்டுரையை வாசிப்பதன் மூலம், இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களின் கலாச்சாரப் பின்னணியையும், நவராத்திரி பண்டிகையின் போது வெளிப்படும் ஆன்மீக மற்றும் சமூக ஒற்றுமையையும் முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.