

மனித நாகரிகத்தை மாற்றிய சக்கரத்தின் உண்மையான வரலாறு மெசப்பொத்தேமிய சுமேரியர்களிடம் தொடங்குகிறது. கி.மு 3500 காலத்தில் களிமண் பாண்டங்களை சீராக உருவாக்க சுழலும் மரத்தட்டாக சக்கரம் முதலில் பயன்படுத்தப்பட்டது. பின்னர் அச்சு தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்தால் வண்டிகள், போர்த்தேர்கள் உருவாகி, வணிகம், போக்குவரத்து, இயந்திர வளர்ச்சிக்கு அடித்தளமானது.
மனிதனின் வேலைப்பளுவைக் குறைத்து, வணிகத்தையும் போக்குவரத்தையும் அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச்சென்ற இந்தச் சக்கரத்தைக் கண்டுபிடித்த பெருமை பண்டைய மெசப்பொத்தேமியர்களுக்கே உரியது.
சுமார் கி.மு 3500 (BCE) காலகட்டத்தில், இன்றைய ஈராக் பகுதியைக் கொண்ட பண்டைய மெசப்பொத்தேமியாவில் வாழ்ந்த சுமேரியர்கள் சக்கரத்தைக் கண்டறிந்தனர்.
இயற்கையில் உருண்டையான மரக்கட்டைகள் உருண்டு செல்வதைப் பார்த்த மனிதன், அதிலிருந்து ஊக்கம் பெற்றுச் சக்கரத்தை வடிவாக்கினான். ஆரம்பகாலச் சக்கரங்கள் மரப் பலகைகளை ஒன்றாக இணைத்து, நடுவில் துளையிடப்பட்டுத் தடிமனாகச் செய்யப்பட்ட திடமான வட்ட வடிவ மரத் துண்டுகளாகவே இருந்தன.
சக்கரம் என்றதும் நம் நினைவுக்கு வருவது வண்டிகளும் வாகனங்களும்தான். ஆனால், சுமேரியர்கள் சக்கரத்தைப் போக்குவரத்திற்காகக் கண்டுபிடிக்கவில்லை.
சக்கரம் முதன் முதலில் களிமண் பாண்டங்களை விரைவாகவும் சீராகவும் செய்வதற்காகவே உருவாக்கப்பட்டது. சுழலும் ஒரு தட்டின் மீது களிமண்ணை வைத்து, அழகான வடிவங்களைச் செய்ய இது பயன்பட்டது.
அச்சுத் தொழில்நுட்பமும் போர்த்தேர்களில் பயன்பட்ட சக்கரம் வரலாறு:
மண்பாண்டச் சக்கரத்தின் சுழலும் தன்மையைக் கண்டறிந்த பிறகே, அதைச் செங்குத்தாகப் பொருத்திப் பொருட்களை நகர்த்த முடியும் என்ற யோசனை மனிதனுக்குத் தோன்றியது.மண்பாண்டச் சக்கரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுச் சுமார் 300 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகே (கி.மு 3200 வாக்கில்தான்), மெசப்பொத்தேமியர்கள் சக்கரத்தை வண்டிகளில் பொருத்தினர்.
வெறும் உருண்டையான மரத்துண்டை உருவாக்குவது எளிது. ஆனால், அதை ஒரு வண்டியோடு இணைத்து, வண்டி நகரும்போதும் சக்கரம் சுழலும் வகையில் "அச்சு" (Axle) என்ற அமைப்பை உருவாக்குவது மிகக் கடினமான தொழில்நுட்ப சவாலாக இருந்தது.
மெசப்பொத்தேமியர்கள் இந்த அச்சுத் தொழில் நுட்பத்தைச் சரியாகப் பயன்படுத்தி, முதன்முதலில் காளைகள் மற்றும் கழுதைகளால் இழுக்கப்படும் சரக்கு வண்டிகளையும், போர்த்தேர்களையும் உருவாக்கினர்.
கி.மு 3500 - ல் மெசப்பொத்தேமியா சுமேரியர்கள் களிமண் பாண்டங்கள் செய்யச் சுழலும் மரத்தட்டைப் பயன்படுத்தினர்.
கி.மு 3200 - முதல் திடமான மரத்தாலான சக்கரங்கள் அச்சில் பொருத்தப்பட்டு வண்டிகளில் பயன் படுத்தப்பட்டன.
கி.மு 2000 - ல் ஆரக்கால் சக்கரங்கள் (Spoked Wheels) எகிப்து & ஆசியா எகிப்தியர்களும் இந்தோ-ஐரோப்பியர்களும் கனமான மரச் சக்கரத்திற்குப் பதிலாக எடைகுறைந்த 'ஆரக்கால்கள்' (Spokes) கொண்ட சக்கரங்களை உருவாக்கினர். இது போர்த்தேர்களின் வேகத்தை அதிகரித்தது.
இரும்பு விளிம்புகளில் இருந்து வுல்கனைஸ்ட் ரப்பர் (Vulcanized Rubber) மற்றும் காற்று நிரப்பப்பட்ட (Pneumatic) டயர்களாகச் சக்கரம் பரிணமித்தது.
ஆலைகள் முதல் விண்வெளி வரை பரவிய சக்கரம் வரலாறு:
மனிதர்கள் பொருட்களைத் தங்கள் முதுகிலும் விலங்குகளின் முதுகிலும் சுமந்து சென்ற நிலை மாறி, டன் கணக்கிலான தானியங்களையும் கனரகப் பொருட்களையும் வண்டிகளில் எளிதாக நெடுந்தொலைவு எடுத்துச்செல்ல முடிந்தது.
சக்கரத்தின் தத்துவமே பின்னாளில் ஆலைகளில் பயன்படுத்தப்படும் பல்லினைகள் (Gears), நீர் இறைக்கும் சக்கரங்கள் (Water wheels), மற்றும் நவீன இயந்திரங்களின் உருவாக்கத்திற்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.
மெசப்பொத்தேமியர்கள் விதைத்த அந்த ஒரு கண்டுபிடிப்புதான், இன்று விண்வெளி வாகனங்கள் வரை மனித குலத்தைச் சக்கரங்களின் மீது இயங்க வைத்துக்கொண்டிருக்கிறது என்றால் மிகையில்லை.
சக்கரத்தின் உண்மையான பயன்பாடு மற்றும் அதன் தொழில்நுட்ப பின்னணியைத் துல்லியமாக அறிந்துகொள்வதன் மூலம், பண்டைய மனிதர்களின் பொறியியல் திறனையும் இன்றை நவீன உலகிற்கு அதன் பங்களிப்பையும் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.