பூனை குறுக்கே செல்வது அபசகுனமா? ஆன்மீகம் மற்றும் அறிவியல் கூறும் அதிரடி உண்மைகள்!

பூனை குறுக்கே செல்வது, தும்மல், காகம் கரைதல் போன்றவற்றை 'நல்ல சகுனம்' அல்லது 'அபசகுனம்' என்று கருதுவது பல பழங்கால சமூகங்களில் இருந்த நம்பிக்கைகளின் ஒரு பகுதியாகும். இதன் பின்னணியில் வெறும் மூடநம்பிக்கை மட்டுமல்ல; பழைய காலத்தின் வாழ்க்கை முறை, இயற்கையை கவனித்தல், மனித பாதுகாப்பு மற்றும் சூழலுக்கேற்ற மனநிலை ஆகியவையும் கலந்துள்ளதாக கருதப்படுகிறது.

வீட்டிலிருந்து வெளியே செல்லும்போது பூனை குறுக்கே சென்றால் காரியம் தடைபடும், அபசகுனம் (பூனை சகுனம்) ஏற்படும் என்ற நம்பிக்கை பல தலைமுறைகளாக உள்ளது. ஆனால் இதை இரண்டு கோணங்களில் பார்க்கலாம்.

சாஸ்திரம் சொல்வது என்ன?

இந்திய மரபுகளில் சகுனம் என்பது இயற்கையில் நிகழும் சில அறிகுறிகளை வைத்து நல்லது–கெட்டது என்று பொருள் காணும் ஒரு நம்பிக்கை முறையாக இருந்தது. அதன்படி பூனை குறுக்கே செல்வதை சில மரபுகள் தடைக்கான அறிகுறி என்று கருதின.

குறிப்பாக ஒருவர் அவசரமாகப் புறப்படும் நேரத்தில் பூனை குறுக்கே சென்றால், சிறிது நேரம் காத்திருந்து பின்னர் செல்லவேண்டும் என்ற வழக்கமும் இருந்தது.

ஆனால் “பூனை குறுக்கே சென்றால் கண்டிப்பாக கெட்டது நடக்கும்” என்று அறிவியல் ரீதியாக எதுவும் நிரூபிக்கப்படவில்லை.

மேலும், பூனை குறுக்கே செல்வது பற்றிய நம்பிக்கை இந்தியாவின் எல்லா பகுதிகளிலும் ஒரே மாதிரியாக இல்லை; குடும்பம், பகுதி, பாரம்பரியம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து மாறுபடுகிறது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆன்மீக சாஸ்திரங்களின்படி கூறப்படும் சில குறிப்பிட்ட காரணங்களும் உண்டு.

குறிப்பாக ஜோதிட சாஸ்திரத்தில் பூனை, 'இராகு' கிரகத்தின் வாகனமாகக் கருதப்படுகிறது. இராகு என்பவர் தடைகள், விபத்துக்கள் மற்றும் துரதிர்ஷ்டங்களை ஏற்படுத்துபவர் என்ற நம்பிக்கை இருப்பதால், அவரது வாகனம் குறுக்கே செல்வது காரியத் தடையை ஏற்படுத்தும் என்று மக்கள் நம்பத் தொடங்கினர்.

ஆனால், அனைத்துப் பூனைகளும் கெட்டது அல்ல என்றும் சனாதன தர்மத்தில், கருப்புப் பூனையைத் தவிர மற்ற பூனைகள் குறுக்கே போவது அல்லது வீட்டில் வளர்வது லட்சுமி கடாட்சம் என்றும் சில நூல்களில் கூறப் பட்டுள்ளதாக குறிப்புகள் உள்ளன.

சில சமூகங்களில் கருப்பு நிறம் இருள், மரணம் அல்லது தெரியாத ஆபத்து ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்பட்டது. அதனால் கருப்புப் பூனை குறித்த அச்சம் பல கலாச்சாரங்களில் பரவலானது. ஆனால் இது எல்லா கலாச்சாரங்களிலும் ஒரே மாதிரியான நம்பிக்கை அல்ல.

அறிவியல் என்ன சொல்கிறது?

அறிவியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், பூனை குறுக்கே செல்வதற்கும் நம் காரியம் தடைபடுவதற்கும் எந்தவிதமான சம்பந்தமும் இல்லை. பூனை சாலையைக் கடப்பது ஒரு விலங்கின் இயல்பான நடத்தை மட்டுமே. அவைகள் தங்களுக்கான உணவு தேடி செல்லலாம். அல்லது பாதுகாப்பான இடத்திற்குச் செல்லலாம். தனது வழக்கமான பாதையில் நடக்கலாம். வேறு பூனையைத் தொடர்ந்து செல்லலாம்.

ஆனால் இந்த வழக்கத்திற்குப் பின்னால் ஒரு மிகச்சிறந்த நடைமுறை மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி உள்ளதாக கூறப்படுகிறது.

போக்குவரத்து வசதியில்லாத அந்தக் காலத்தில் மக்கள் ஒரு ஊரிலிருந்து மற்றொரு ஊருக்கு இரவு நேரங்களில் மாட்டு வண்டிகளிலும் குதிரை வண்டிகளிலும் பயணம் செய்தனர்.

பூனை, சிறுத்தை, புலி போன்ற பூனை இனத்தைச் சேர்ந்த விலங்குகளின் கண்கள் இருட்டில் ஒளிரும் தன்மை கொண்டவை என்பதால் காடுகளையோ அல்லது இருட்டான பாதைகளையோ கடக்கும்போது, திடீரென பூனை குறுக்கே ஓடினால், அதன் ஒளிரும் கண்களைப் பார்த்து மாடுகளும் குதிரைகளும் பயந்து மிரண்டு வண்டியை கவிழ்த்துவிடும்.

இதனால், விலங்குகள் பயத்திலிருந்து மீண்டு அமைதியடையவும், வண்டியை ஓட்டுபவர்கள் சற்று நிதானிக்கவும் வேண்டி, பூனை குறுக்கே போனால் "சிறிது நேரம் அமர்ந்து தண்ணீர் குடித்துவிட்டு செல்லலாம்" என்ற வழக்கத்தைக் கொண்டு வந்தனர்.

காலப்போக்கில், இந்த நல்வழிப்படுத்தும் பழக்கம் மருவி, "பூனை குறுக்கே போனால் அபசகுனம், காரியம் விளங்காது" என்ற மூடநம்பிக்கையாக மாறியுள்ளது என்பது பெரியவர்கள் கருத்து.

உளவியல் ரீதியாக சகுன நம்பிக்கைகள் மனித மனதில் உருவாகுவது ஒரு சுவாரஸ்யமான உளவியல் செயல்முறையாக சொல்லப்படுகிறது. ஒரு நிகழ்வு நடந்த பின்னர் ஏதாவது நல்லது/கெட்டது நடந்தது என்றால் இரண்டு சம்பவங்களுக்கிடையே மனித மூளை தொடர்பை உருவாக்கும்போது, சகுன நம்பிக்கை உருவாகத் தொடங்குகிறது என்கின்றனர் மனோவியல் நிபுணர்கள்.

உண்மையில் பூனை குறுக்கே சென்றால் பயப்படவோ, காரியத்தை நிறுத்தவோ தேவையில்லை. பூனை என்பது தன் உணவைத் தேடியோ அல்லது விளையாடவோ சாலையைக் கடக்கும் ஒரு சாதாரண உயிரினம். எனவே, பூனை குறுக்கே போவதை நினைத்து பயப்படாமல், உங்கள் இலக்கை நோக்கி நம்பிக்கையுடன் செல்வதே சிறந்தது.

ஆனால் நீங்கள் வாகனம் ஓட்டிக்கொண்டிருந்தால் மட்டும் வேகத்தைக் குறைத்து பூனை கடந்து செல்லும் வரை காத்திருந்து பின் சாலையை கவனமாகப் பார்த்து செல்லுங்கள். அதுதான் அறிவியல் ரீதியாகவும் ஆன்மீக ரீதியாகவும் நமக்கும் பூனைக்கும் ஏற்ற பாதுகாப்பான அணுகுமுறை என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.