மரணம் நெருங்கியபோதும் கொடியைக் கைவிடாத ‘கொடி காத்த குமரன்’!

சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் சில சம்பவங்கள் காலம் கடந்தும் நம்மை நெகிழச் செய்கின்றன. அப்படிப்பட்ட ஒரு சம்பவத்துடன் இணைந்தவர் ‘கொடி காத்த குமரன்’ என்று போற்றப்படும் திருப்பூர் குமரன். அக்டோபர் 4 அவரது பிறந்த நாள். அவரைப் பற்றி பலரும் அறிந்திருக்கும் கொடி காத்த சம்பவத்துக்குப் பின்னால், சுவாரஸ்யமான பல தகவல்கள் உள்ளன.

திருப்பூர் குமரனின் இயற்பெயர் குமாரசாமி. 1904 அக்டோபர் 4 அன்று அன்றைய கோவை மாவட்டப் பகுதியாக இருந்த சென்னிமலையில், நெசவாளர் குடும்பத்தில் பிறந்தார். காந்தியடிகளின் கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்ட அவர், இளம் வயதிலேயே விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபடத் தொடங்கினார்.

குமரன் வெறும் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட இளைஞர் மட்டுமல்ல. ‘தேசபந்து இளைஞர் சங்கம்’ என்ற அமைப்பைத் தொடங்கி, இளைஞர்களை ஒன்றிணைக்கும் பணியிலும் ஈடுபட்டார். கள்ளுக்கடை மறியல் உள்ளிட்ட போராட்டங்களிலும் அவர் பங்கேற்றதாகப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன.

குடும்பத்தினர் அவரது போராட்ட ஈடுபாட்டைக் குறித்து கவலைப்பட்டாலும், நாட்டின் விடுதலை மீதான அவரது ஆர்வம் குறையவில்லை.

1932-ம் ஆண்டு காந்தியடிகள் கைது செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து நாடு முழுவதும் போராட்டங்கள் தீவிரமடைந்தன. திருப்பூரிலும் நடந்த போராட்ட ஊர்வலத்தில் குமரன் தேசியக் கொடியை ஏந்தியபடி முன்னணியில் சென்றார்.

அப்போது அந்தக் கொடியை ஏந்துவது பிரிட்டிஷ் ஆட்சியால் தடை செய்யப்பட்டிருந்தது என்பதே இந்த நிகழ்வின் முக்கிய பின்னணி.

பிரிட்டிஷ் போலீசார் போராட்டக்காரர்கள் மீது தடியடி நடத்தினர். குமரனும் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டார். தலையில் ஏற்பட்ட காயத்தால் அவர் மயங்கி விழுந்தார். பின்னர் சிகிச்சை பெற்றும், 1932 ஜனவரி 11 அன்று உயிரிழந்தார். ஆனால் அவர் கீழே விழுந்தபோதும், கையில் இருந்த தேசியக் கொடியை மட்டும் விடவில்லை. அந்த ஒரு காட்சி, அவரது பெயரை வரலாற்றில் நிரந்தரமாகப் பதித்தது.

அப்போது குமரனுக்கு வயது 27. மிகக் குறுகிய வாழ்க்கைதான்; ஆனால் நாட்டின் விடுதலைக்காக அவர் செய்த தியாகம் தலைமுறைகளைத் தாண்டிப் பேசப்படுகிறது. 2004-ல் அவரது நூறாவது பிறந்த நாளை நினைவுகூரும் வகையில் இந்திய அஞ்சல் துறை நினைவு அஞ்சல்தலையை வெளியிட்டது. 2015 முதல் அவரது பிறந்த நாள் அரசு விழாவாகக் கொண்டாடப்பட்டதாக பதிவுகள் தெரிவிக்கின்றன.

இன்னொரு குறிப்பிடத்தக்க விஷயம், குமரனின் நினைவு திருப்பூரில் மட்டும் நிலைத்துவிடவில்லை என்பதுதான். அவரது பெயரில் சாலைகள், கல்வி நிறுவனங்கள் உள்ளிட்ட நினைவுச் சின்னங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

அவரது பிறந்த நாளான அக்டோபர் 4 அன்று நினைவு நிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படுகின்றன. மேலும், அவர் வாழ்ந்த காலத்தைப் பார்க்கும்போது, இன்றைய தலைமுறையின் வயதுக்கு மிக அருகிலேயே அவர் இத்தகைய பெரிய முடிவை எடுத்திருப்பது வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது.

வெறும் 27 ஆண்டுகளில் ஒரு மனிதர் எப்படி ஒரு தலைமுறையின் நினைவாக மாற முடியும் என்பதற்கு குமரனின் வாழ்க்கை சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. அதனால் தான் அவரது பெயருடன் ‘கொடி காத்த’ என்ற அடைமொழி என்றும் இணைந்திருக்கிறது.

அந்தப் பெயர் ஒரு பட்டம் மட்டுமல்ல; அவர் உயிரைவிட உயர்வாக மதித்த நாட்டின் சின்னத்தை நினைவூட்டும் வரலாற்றுச் சாட்சியாகவும் உள்ளது என்றும் நினைவூட்டும்.

குமரனின் போராட்ட வாழ்க்கையில் அவரது குடும்பப் பின்னணியும் குறிப்பிடத்தக்கது. சிறுவயதிலேயே குடும்ப பொறுப்புகளை ஏற்க வேண்டிய சூழ்நிலை அவருக்கு ஏற்பட்டது..

இருப்பினும் நாட்டின் சுதந்திரத்திற்காக நடைபெறும் போராட்டங்களில் கலந்து கொள்வதில் அவர் ஆர்வம் காட்டினார்.. அன்றைய காலகட்டத்தில் ஆங்கிலேய ஆட்சிக்கு எதிராக குரல் கொடுப்பதே ஆபத்தானதாக இருந்தது ‌.

சிறை, தடியடி, வழக்குகள் என பல்வேறு அச்சுறுத்தல்கள் இருந்த போதிலும் குமரன் பின்வாங்கவில்லை‌‌.. அவரது வாழ்க்கையில் இன்னொரு முக்கியமான அம்சம் இளைஞர்களின் பங்களிப்பு.. சுதந்திரப் போராட்டம் என்பது தலைவர்கள் மட்டுமே நடத்திய இயக்கம் அல்ல.. சாதாரண குடும்பங்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்களும் அதில் பெரும் பங்கு வகித்தனர் என்பதற்கு குமரனின் வாழ்க்கை ஒரு சிறந்த உதாரணம்..

நாட்டின் எதிர்காலம் இளைஞர்களின் கைகளில் இருப்பதாக நம்பிய அவர் அவர்களையும் தேசப்பணியில் ஈடுபடுத்த முயன்றார்.. இன்று திருப்பூர் தொழில் நகரமாக உலக அளவில் அறியப்பட்டாலும் அந்த நகரத்தின் வரலாற்றில் குமரனின் பெயருக்கும் தனி இடம் உள்ளது..

அவர் உயிர் நீத்த சம்பவம் நடைபெற்ற இடம், அவரது சிலை, நினைவிடங்கள் ஆகியவை அவரது தியாகத்தை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்லும் அடையாளங்களாகத் தெரிகின்றன..

பள்ளி மாணவர்கள் முதல் இளைஞர்கள் வரை குமரனின் வரலாற்றை அறிந்து கொள்வது சுதந்திரம் எவ்வளவு பெரிய தியாகங்களுக்குப் பிறகு கிடைத்தது என்பதை புரிந்து கொள்ள உதவும்..

ஒரு கொடியை கையில் ஏந்துவது சாதாரணச் செயல் போலத் தோன்றலாம். ஆனால் அந்தக் கொடியை விடாமல் உயிரையே தியாகம் செய்த குமரனின் உறுதி, சுதந்திரத்தின் மதிப்பை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. இக்கட்டுரையை வாசிப்பதன் மூலம் திருப்பூர் குமரனின் வீரத்தையும், இளம் வயதிலேயே நாட்டுக்காக அவர் செய்த தியாகத்தையும் நாம் நினைவுகூரலாம்.