எண்பதுகளில் தீபாவளி – ஒரு பார்வை!

அது எண்பதுகளின் காலம்! அப்போதெல்லாம் புத்தாண்டு பிறந்து, புதிய காலண்டர் வீட்டுக்கு வந்தவுடனேயே ஒவ்வொருவரும் முதலில் தேடுவது தீபாவளி எந்தத் தேதியில் வருகிறது என்பதைத்தான்!

குடும்பத்தில் ஒவ்வொருவருக்கும் தீபாவளியைப் பற்றிய ஒரு கனவும் கவலையும் இருக்கும். குழந்தைகளுக்குத் தீபாவளி சனி, ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் வந்தால் ஒரே வருத்தம். பள்ளி விடுமுறை நாளில் தீபாவளியா என்று சலித்துக்கொள்வார்கள். அதுவே வார நாட்களில் வந்துவிட்டால் மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக் குதிப்பார்கள்.

அம்மாவுக்கோ வேறு கவலை. எத்தனை வகையான பலகாரங்கள் செய்யலாம்? புதிதாக என்ன பலகாரம் செய்யலாம்? யார் யாருக்குப் பலகாரம் கொடுக்க வேண்டும்?

அப்பாவுக்கு ஒரே ஒரு கவலைதான். இந்த ஆண்டு தீபாவளிச் செலவை எப்படிச் சமாளிப்பது? துணிமணிகள் வாங்குவது, பலகாரங்களுக்கான பொருட்கள் வாங்குவது, கடன்களை அடைப்பது என எல்லாவற்றையும் எப்படிச் சமாளிப்பது?

இப்படி ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு கவலை இருந்தாலும், தீபாவளி வந்துவிட்டால் அந்தக் குடும்பமே மகிழ்ச்சியில் மிதக்கும்!

ஆயுத பூஜையிலேயே தொடங்கும் பட்டாசுக் கொண்டாட்டம்!

ஆயுத பூஜை, விஜயதசமி வந்துவிட்டாலே பட்டாசுக் கடைகள் களைகட்டத் தொடங்கிவிடும். பள்ளிக்குச் சென்றுவிட்டுத் திரும்பும் பொடியன்கள், தினமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பட்டாசுகளை வாங்கி வருவார்கள்.

அன்றிலிருந்தே தீபாவளிக் கொண்டாட்டம் ஆரம்பித்துவிடும். கல்லில் அடித்துப் பொரியைப் போலச் சிதறும் சிறிய பட்டாசுகளும், கையில் வைத்துத் திரியைக் கொளுத்தி வெடிக்கும் சிறு வெடிகளும் குழந்தைகளின் மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லாமல் செய்துவிடும்.

தீபாவளி வருவதற்கு இன்னும் சில நாட்கள் இருக்கும்போதே தெருவெங்கும் பட்டாசுச் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கும். ஒரு வீட்டில் வெடித்தால் அடுத்த வீட்டுக் குழந்தைகளும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு வெடிப்பார்கள். அந்தச் சத்தத்திலேயே தீபாவளி நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்துவிடலாம்.

ஒரே மாதிரியான புத்தாடைகள்!

இன்றுபோல ஆளுக்கொரு அறை, தனித்தனி படுக்கைகள், மெத்தைகள் என்று அப்போதைய வீடுகள் இருக்காது. பெரும்பாலான குடும்பங்களில் இருப்பதைக் கொண்டே வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டிய சூழல்தான்.

தீபாவளித் துணிமணிகள் வாங்குவதிலும் அதே எளிமைதான்!

வீட்டில் மூன்று பையன்கள் இருந்தால் மூவருக்கும் ஒரே நிறத்தில் சட்டையும் பேண்டும் எடுத்துத் தைப்பார்கள். பெண் குழந்தைகள் இருந்தால் அவர்களுக்கும் ஒரே நிறத்தில் பாவாடை, தாவணி எடுத்துத் தைப்பார்கள். உடன்பிறந்தவர்கள் அனைவரும் ஒரே மாதிரியான உடையில் வலம் வருவதைப் பார்ப்பதே அழகாக இருக்கும்.

பாட்டிக்கும், அம்மாவுக்கும் ஒரு கைத்தறிச் சேலை,தாத்தாவுக்கு ஒரு வேட்டி. அப்பாவுக்குப் பணம் மீதமிருந்தால் ஒரு லுங்கி. அதுவும் சாலையோரக் கடையில் வாங்கியதாக இருக்கலாம்.

அவ்வளவுதான் தீபாவளிப் புத்தாடைகள் வாங்கும் படலம் முடிந்தது.!

போனஸ் பணமும் குடும்ப பட்ஜெட்டும்!

தீபாவளி போனஸ் கிடைக்கும் நாளுக்காகக் குடும்பமே காத்திருக்கும். போனஸ் வந்ததும் அம்மாவும் அப்பாவும் உட்கார்ந்து செலவுக் கணக்குப் போடுவார்கள்.

யார் யாருக்குத் துணி எடுக்க வேண்டும்? பலகாரங்களுக்குத் தேவையான பொருட்கள் என்னென்ன வாங்க வேண்டும்? உறவினர்களுக்கு என்ன கொடுக்க வேண்டும்? ஏற்கெனவே இருக்கும் கடனை எப்படி அடைப்பது? அடுத்த மாதச் செலவுகளை எப்படிச் சமாளிப்பது?

இப்படி எழுதப்படாத ஒரு பெரிய பட்டியலே அவர்கள் மனதில் இருக்கும்.

இன்றுபோல எளிதாகத் தனிநபர் கடன் வாங்கும் வசதிகள் அப்போது பெரும்பாலான குடும்பங்களுக்கு இருக்கவில்லை. தேவையான பணத்துக்காகப் பக்கத்து வீட்டில் வசதியாக இருப்பவர்களிடம் கடன் வாங்குவார்கள். சில நேரங்களில் வட்டிக்கும் பணம் வாங்கி, தீபாவளிச் செலவுகளைச் சமாளிப்பார்கள்.

ஆனாலும், பணத்தட்டுப்பாட்டைத் தாண்டி அந்தக் குடும்பங்களில் மகிழ்ச்சி நிறைந்திருந்தது. குழந்தைகளுக்கு ஏதாவது பிடித்தமான பொருள் கிடைக்கவில்லை என்றால், “அடுத்த வருஷம் வாங்கித் தருகிறேன்!” என்று அப்பா சொல்லும்போது, அந்த வார்த்தையை நம்பி மகிழ்ச்சியோடு காத்திருப்பார்கள்.

அப்பாவின் பட்டாசு பட்ஜெட்!

பட்டாசு வாங்குவது ஒரு தனிக் கலை!

பொதுவாக அப்பாக்கள் குழந்தைகளை அழைத்துக்கொண்டு பட்டாசுக் கடைக்குச் செல்ல மாட்டார்கள். ஏனென்றால், குழந்தைகள் கடைக்குச் சென்றுவிட்டால் அழகழகாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும் எல்லாப் பட்டாசுகளையும் பார்த்து, “அப்பா, இதுவும் வேண்டும்; அதுவும் வேண்டும்!” என்று கேட்பார்கள்.

ஆனால், அப்பாவோ ஏற்கெனவே ஒரு பட்ஜெட் போட்டிருப்பார். குழந்தைகள் கேட்பதையெல்லாம் வாங்கிக் கொடுத்தால் அந்தப் பட்ஜெட் எங்கே நிற்கும்?

அதனால், அவரே கடைக்குச் சென்று தன்னால் முடிந்த அளவுக்குப் பட்டாசுகளை வாங்கி வருவார். பாம்பு மாத்திரை, மத்தாப்பு, சிறிய வெடிகள் எனக் குழந்தைகளுக்குப் பிடித்தமான பட்டாசுகள் அதில் இடம்பெறும்.

வீட்டுக்கு வந்ததும் அவற்றைப் பார்த்த குழந்தைகளின் முகத்தில் தோன்றும் மகிழ்ச்சிக்கு ஈடே கிடையாது. வாங்கிக் கொடுத்த பட்டாசுகளை அளவோடு வெடித்து, ஒருவருக்கொருவர் பகிர்ந்துகொண்டு, சந்தோஷமாகத் தீபாவளியைக் கொண்டாடுவார்கள்.

அந்தச் சிறிய பட்டாசுப் பொட்டலத்தில்கூட அப்பாவின் அன்பும் அக்கறையும் நிறைந்திருக்கும்!

அம்மாவின் உலகமே சமையலறைதான்!

தீபாவளி என்றாலே அம்மாக்களுக்குக் கூடுதல் வேலைதான். மற்றவர்களுக்கு அது கொண்டாட்டம் என்றால், அம்மாக்களுக்கோ வேலைக்கும் மகிழ்ச்சிக்கும் இடையிலான ஓட்டம்!

தீபாவளிக்கு ஒரு வாரத்துக்கு முன்பே பலகாரங்கள் செய்யத் தொடங்கிவிடுவார்கள். முறுக்கு, அதிரசம், லட்டு, மிக்சர் என ஒவ்வொன்றாகச் செய்து டப்பாக்களில் பத்திரப்படுத்துவார்கள்.

உறவினர்கள் வீட்டுக்கு வரும்போது கொடுப்பதற்குத் தனியாக எடுத்து வைப்பார்கள். வீட்டுக்கு வரும் குழந்தைகளுக்குக் கொடுப்பதற்கும், அக்கம்பக்கத்தினருடன் பகிர்ந்துகொள்வதற்கும் பலகாரங்களைச் சேமித்து வைப்பார்கள்.

அந்தக் காலத்தில் எல்லா வீடுகளிலும் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி இருக்காது. தொலைக்காட்சி பார்ப்பதற்காக அக்கம்பக்கத்து வீடுகளுக்குச் செல்லும் பழக்கமும் சில இடங்களில் இருந்தது. ஆனால், தீபாவளி நாளில் குழந்தைகளுக்கு வெளியே பட்டாசு வெடிப்பதும், மற்றவர்கள் வெடிப்பதை வேடிக்கை பார்ப்பதுமே பெரிய பொழுதுபோக்கு!

தங்களுடைய பட்டாசுகள் தீர்ந்துவிட்டால், பக்கத்து வீட்டுக் குழந்தைகள் வெடிப்பதைப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பார்கள். அதிலும் ஒரு தனி மகிழ்ச்சி இருந்தது.

வீட்டில் அம்மா மட்டும் சமையலறையில் ஓய்வில்லாமல் வேலை செய்துகொண்டிருப்பார். எல்லோருக்கும் சாப்பாடு பரிமாறி, பலகாரங்கள் கொடுத்து, அடுத்த வேலையைப் பார்க்கத் தொடங்கிவிடுவார். அவருடைய தீபாவளி மகிழ்ச்சி என்பது குடும்பத்தினர் அனைவரும் வயிறாரச் சாப்பிட்டு மகிழ்வதில்தான் இருந்தது!

உறவினர்கள் வருகையும் குதூகலமும்!

தீபாவளி நெருங்க நெருங்க உறவினர்கள் வரத் தொடங்கிவிடுவார்கள். தாத்தா, பாட்டி, மாமா, அத்தை என ஒவ்வொருவராக வீட்டுக்கு வந்து சேருவார்கள்.

“எப்போ வந்தீங்க? எல்லாரும் நல்லா இருக்கீங்களா? குழந்தைகள் எத்தனாவது வகுப்பு படிக்கிறாங்க?” என்று நலம் விசாரிப்பதிலேயே நேரம் போய்விடும். 

அப்போதைய வீடுகள் பெரிதாக இருக்காது. ஒரு முன்னறை, இரண்டு அறைகள், ஒரு சமையலறை, ஒரு குளியலறை எனச் சிறிய இடத்தில்தான் பெரிய குடும்பமே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும். 

அப்படிப்பட்ட வீட்டில் உறவினர்கள் அனைவரும் வந்து தங்கும்போது இடநெருக்கடி இருக்கும். ஆனாலும், யாரும் அதைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள். கிடைத்த இடத்தில் பாய்களை விரித்துப் படுத்துக்கொள்வார்கள். குழந்தைகள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து விளையாடுவார்கள். பெரியவர்கள் பழைய கதைகளைப் பேசிச் சிரிப்பார்கள்.

இடம் சிறியதாக இருந்தாலும், அன்பும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்திருக்கும். உறவினர்கள் அனைவரும் ஒரே வீட்டில் கூடி இருப்பதே அந்தக் காலத் தீபாவளியின் தனிச்சிறப்பு!

எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிக்கக் காத்திருந்த நாட்கள்! 

தீபாவளி அதிகாலையில் எழுந்ததும் எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிப்பதுதான் முக்கியமான நிகழ்ச்சி.

வீட்டில் உறவினர்கள் அதிகமாக இருந்தால், எல்லோருக்கும் ஒரே நேரத்தில் குளிக்க முடியாது. முதலில் பாட்டி குழந்தைகளுக்குத் தலைக்குத் நல்லெண்ணெய் தேய்த்து உட்கார வைப்பார். பிறகு ஒவ்வொருவராக வெந்நீரில் குளித்துவிட்டு வருவார்கள். 

ஒரே ஒரு குளியலறைதான் என்றால், வரிசையில் காத்திருப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. ஆனால், அந்தக் காத்திருப்பிலும் ஒரு சுகம் இருந்தது.

யார் முதலில் குளிக்கப் போவது என்ற பேச்சு, வெந்நீர் தயாராகிவிட்டதா என்ற கேள்வி, புதுத் துணிகளை எடுத்து வைப்பது, குளித்துவிட்டு வந்தவர்களைப் பார்த்து மற்றவர்கள் மகிழ்வது என வீடே கலகலப்பாக இருக்கும்.

இன்று எல்லோருக்கும் தனித்தனி குளியலறைகள், தேவையான வசதிகள் இருந்தாலும், அன்று உறவினர்களுடன் வரிசையில் நின்று காத்திருந்து குளித்த அந்த அனுபவத்தை மீண்டும் பெற முடியுமா?

அது வெறும் குளியல் அல்ல; குடும்பமாக ஒன்றாக இருந்த நாட்களின் இனிய நினைவு!

கஷ்டங்கள் இருந்தாலும் மகிழ்ச்சி குறையாத தீபாவளி!

எண்பதுகளில் தீபாவளி என்பது வெறும் புத்தாடைகள், பட்டாசுகள், பலகாரங்கள் ஆகியவற்றின் கொண்டாட்டம் மட்டுமல்ல. அது குடும்ப உறவுகளின் சங்கமம். இருப்பதைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் மனப்பான்மை. சிறிய விஷயங்களிலும் மகிழ்ச்சியைக் கண்டுபிடிக்கும் வாழ்க்கை முறை.

அப்பாவுக்குக் கடன் கவலை இருந்தது. அம்மாவுக்கு ஓய்வில்லாத வேலை இருந்தது. குழந்தைகளுக்குக் கிடைக்காத ஆசைகள் இருந்தன. ஆனாலும், குடும்பத்தினர் அனைவரும் ஒன்றாகக் கூடி, இருப்பதைக் கொண்டு மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாடினார்கள்.

இன்று வசதிகள் பெருகிவிட்டன. நினைத்ததை வாங்க முடிகிறது. விரும்பிய உணவுகளைத் தயாரிக்க முடிகிறது. ஆனாலும், அன்றைய தீபாவளியில் இருந்த அந்தக் கூட்டுக் குடும்ப மகிழ்ச்சியையும், உறவினர்களின் நெருக்கத்தையும், சிறிய விஷயங்களில் கிடைத்த பெரிய சந்தோஷத்தையும் மீண்டும் கொண்டுவர முடியுமா?

எண்பதுகளின் தீபாவளி என்பது ஒரு தலைமுறையின் நினைவுப் பொக்கிஷம். காலம் மாறினாலும், அந்த நினைவுகள் மட்டும் மனதுக்குள் பட்டாசுபோல் ஒளிர்ந்துகொண்டே இருக்கும்!