இமாச்சலம், கோவா தீபாவளி: நம் ஊர் போல் அல்லாமல் இப்படி ஒரு கொண்டாட்டமா?

இந்தியாவிலேயே இரண்டு மாநிலத்தவர்கள் கொண்டாடும் வித்தியாசமான தீபாவளி பற்றி குறிப்பிடும் பகுதி இது!

இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் குல்லு (Kullu) மற்றும் சிர்முர் போன்ற மலைப்பகுதிகளில் கொண்டாடப்படும் 'புத்தி தீவாளி' (Budhi Diwali) என்பது இந்தியாவின் மிகவும் தனித்துவமான மற்றும் பழமையான நாட்டுப்புறப் பண்டிகைகளில் ஒன்றாகும். நாட்டின் பிற பகுதிகளில் கார்த்திகை அமாவாசை அன்று தீபாவளி முடிந்து சரியாக ஒரு மாதம் கழித்து (அடுத்த மார்கழி/பௌஷ் மாத அமாவாசையில்) இத்திருவிழா அங்கு கொண்டாடுவதே இதன் முதன்மைச் சிறப்பம்சமாகும்.

நரகாசுரனின் உருவ பொம்மையை எரித்து கோவாவில் கொண்டாடப்படும் தீபாவளி மற்றுமொரு சிறப்பு வாய்ந்தது. இவை இரண்டையும் பற்றி இப்பதிவில் காண்போம்.

இமாச்சல் பிரதேசத்தின் புராண மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி:

தாமதமான செய்தி: இராவணனை வதம் செய்துவிட்டு ஸ்ரீராமர் சீதாபிராட்டியுடன் அயோத்திக்குத் திரும்பியதை ஒட்டுமொத்தப் பாரதமும் தீபங்களை ஏற்றி உடனடியாகக் கொண்டாடியது. ஆனால், அடர்ந்த இமயமலைப் பகுதியிலும் பள்ளத்தாக்குகளிலும் வசித்த குல்லு பகுதி மக்களுக்கு இந்த நற்செய்தி சென்று சேர ஒரு மாதம் தாமதமானது. செய்தி கிடைத்தவுடன் அவர்கள் தங்கள் தீபாவளியைக் கொண்டாடத் தொடங்கினர் என்பது ஐதீகம்.

மற்றொரு நாட்டுப்புறக் கதையின்படி, இமயமலைப் பகுதியில் வாழ்ந்த மக்களுக்கும் 'தாச்சலி' (Dachali) என்ற அசுரர்களுக்கும் இடையே நடந்த கொடூரமான போரில், அசுரர்கள் அழிக்கப்பட்டு நன்மையும் வெளிச்சமும் வென்ற நாளை மக்கள் இவ்விழாவாகக் கொண்டாடுகிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

குல்லு பகுதியில் கொண்டாடப்படும் தனித்துவமான முறைகள்:

பஞ்சு உருண்டைகள் மற்றும் தீப்பந்தங்கள் : புத்தி தீவாளியின் இரவில் பஞ்சு, காய்ந்த மரக் குச்சிகள் மற்றும் பைன் மரப் பிசின் (Resin) கொண்டு பிரம்மாண்டமான தீப்பந்தங்களைச் செய்வார்கள். நள்ளிரவில் கிராமத்தின் மையப் பகுதிக்கு வந்து, இந்தத் தீப்பந்தங்களைக் கொளுத்திப் பிடித்தபடி அசுரர்களை விரட்டுவது போன்ற பாரம்பரிய நடனங்களை ஆடுவர்.

'ஹுடக்' (Hudak) மற்றும் 'தாரசா' போன்ற பாரம்பரிய இசைக்கருவிகளின் முழக்கத்திற்கு ஏற்ப, கிராமத்து மக்கள் தங்கள் பாரம்பரிய உடைகளான 'பட்டூ' (Pattoo) மற்றும் இமாச்சலிய தொப்பிகளை அணிந்து இரவோடு இரவாகக் கை கோர்த்து வட்டமிட்டு 'நாட்டி' (Nati) நடனமாடுவர்.

பின்னர் ஒவ்வொரு கிராமமும் தங்கள் உள்ளூர் கிராம தேவதைகளை (Gram Devta) பல்லக்கில் எடுத்து வந்து கிராமத்தின் மையப் பகுதியில் எழுந்தருளச் செய்து, பாரம்பரிய உணவுகளை தெய்வங்களுக்குப் படைத்து சிறப்புப் பூஜைகள் நடத்துவார்கள்.

அரிசி மாவில் செய்யப்படும் 'சிட்டு' (Siddu), 'பத்ரோடே' (Patrode) மற்றும் 'கீர்' போன்ற இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் பாரம்பரியச் சுவையான பலகாரங்கள் வீடுகள் தோறும் தயார் செய்யப்பட்டு உறவினர்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்படும்.

ஆன்மீக மற்றும் சமூக முக்கியத்துவம்

குல்லுவின் கடுமையான குளிர்காலம் தொடங்கும் காலத்தில் இத்திருவிழா வருவதால், நெருப்பைச் சுற்றி அமர்ந்து மக்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து ஆடும் இந்த நடனமும் கொண்டாட்டமும் அவர்களுக்குள் சமூக ஒற்றுமையையும், குளிர் காலத்தில் உடலுக்குத் தேவையான வெப்பத்தையும் தருகிறது.

ஆதாரம்: ராமர் அயோத்தி திரும்பிய செய்தி தாமதமாகச் சென்றடைந்ததால், தீபாவளி முடிந்து ஒரு மாதம் கழித்துக் குல்லு மக்கள் தீப்பந்தங்களை ஏந்தி 'புத்தி தீவாளி' என்ற பெயரில் இன்றும் பாரம்பரியமாகக் கொண்டாடுகின்றனர்.

கோவா (Goa) - நரகாசுரன் உருவப்பொம்மை எரிப்பு

பெரும்பாலான மாநிலங்களில் தீபங்களை ஏற்றி லட்சுமி பூஜை செய்வதை முதன்மையாகக் கொண்டாடுவர். ஆனால், கோவாவில் தீபாவளிக்கு முதல் நாள் நரகாசுரனைக் கிருஷ்ணன் வதம் செய்த நிகழ்வைக் கொண்டாடுகின்றனர்.

ராட்சச பொம்மைகள் செய்தல்: தீபாவளிக்கு சில வாரங்களுக்கு முன்பிருந்தே கிராமங்களிலும் நகரங்களிலும் உள்ள இளைஞர்கள் ஒன்றிணைந்து வைக்கோல், மூங்கில், காகிதங்கள் மற்றும் பட்டாசுகளைப் பயன்படுத்தி மிகப் பெரிய நரகாசுரன் உருவப்பொம்மைகளை உருவாக்குவார்கள். சில பொம்மைகள் 20 முதல் 30 அடிகள் வரை கம்பீரமாகவும் பயங்கரமான தோற்றத்துடனும் இருக்கும்.

தீபாவளிக்கு முந்தைய நாள் இரவு, ஊரெங்கும் இந்த நரகாசுரன் பொம்மைகள் மின்விளக்குகள் மற்றும் இசையுடன் வாகனங்களில் ஊர்வலமாகக் கொண்டு வரப்பட்டு மக்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்படும். மாநிலத்தின் பல்வேறு இடங்களில் சிறந்த நரகாசுரன் பொம்மைகளுக்கான போட்டிகளும் நடத்தப்படுகின்றன.

நள்ளிரவு/அதிகாலை பொம்மை எரிப்பு: தீபாவளி நாள் அதிகாலை (சூரிய உதயத்திற்கு முன், சுமார் 4:00 AM முதல் 5:00 AM மணிக்குள்), நரகாசுரனைச் சிறப்பித்துக் காட்டும் இந்த பொம்மைகள் தீயிட்டுப் கொளுத்தப்படும். இது தீமையின் அழிவையும், நன்மையின் எழுச்சியையும் குறிக்கிறது.

நரகாசுரன் எரிக்கப்பட்ட பிறகு, மக்கள் வீட்டிற்குத் திரும்பி உளுந்து மற்றும் மூலிகைகள் கலந்த 'உப்டன்' தேய்த்து, இந்த நறுமண எண்ணெய்களால் பாரம்பரிய 'அப்யங்க ஸ்நானம்' என்னும் சூரிய உதயத்திற்கு முன்பான எண்ணெய் குளியல் மேற்கொள்கின்றனர் .

குளித்த பிறகு, 'கரித்' என்ற சிறிய கசப்புச் சுவையுடைய பழத்தை காலால் மிதித்து உடைத்து, அதன் சாற்றை உதட்டில் லேசாகத் தொட்டு வைப்பார்கள். இது நரகாசுரனின் ரத்தத்தைக் குறிப்பதாகவும், மனதில் உள்ள கசப்புகளையும் தீமைகளையும் அழிப்பதாகவும் நம்பப்படுகிறது.

பிறகு கொண்டாட்டத்தின் நிறைவாகத் தட்டையான அவல் (Poha) கொண்டு செய்யப்பட்ட பல்வேறு இனிப்பு மற்றும் காரப் பலகாரங்களை உறவினர்களுடன் பகிர்ந்து உண்பார்கள்.

கிருஷ்ணன் நரகாசுரனை வதம் செய்ததை நினைவூட்டும் வகையில், கோவா மக்கள் பிரம்மாண்ட நரகாசுரன் பொம்மைகளைச் செய்து அதிகாலையில் எரித்து, தீமை அழிந்து நன்மை வென்றதை விமரிசையாகக் கொண்டாடுகின்றனர்.

இப்படி இந்தியாவில் தீபாவளி பண்டிகையை எல்லா மாநில மக்களும் கொண்டாடினாலும் குலு, மக்களும் கோவா மக்களும் கொண்டாடுவதுதான் முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருக்கிறது.

வாசகர்கள் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளில் உள்ள அறியப்படாத, தனித்துவமான தீபாவளிப் பண்டிகைக் கலாச்சாரங்களை அறிந்து கொண்டு, தங்கள் பண்டிகை அறிவை மேலும் வளர்த்துக் கொள்கிறார்கள்.