Gen Z , மில்லினியல்ஸின் அதிரடி கேள்வி: "ஒருவருடன் இணைந்து வாழ்வதன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன?"

முந்தைய தலைமுறையினரின் வாழ்க்கைப் பாதை மிகத் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டிருந்தது: கல்வி, வேலை, திருமணம், குழந்தைப்பேறு... சமூகம் எதிர்பார்த்த இந்த வரிசையில், திருமணம் என்பது வெறும் தனிப்பட்ட மைல்கல் மட்டுமல்ல; அது சமூகத்தின் அடித்தளமாகவும், பொருளாதாரத் தேவையாகவும், பக்குவத்தின் அடையாளமாகவும் கருதப்பட்டது. ஆனால் இன்று, அந்த மரபுவழி அடித்தளம் முற்றிலும் மாறத் தொடங்கியுள்ளது.

மில்லினியல்களும் (Millennials) ஜென்-இசட் (Generation Z) தலைமுறையினரும் திருமணத்தைக் கட்டாயக் கடமையாகவோ, தவிர்க்க முடியாத சடங்காகவோ பார்ப்பதில்லை; மாறாக, அதை ஒரு சுய விருப்பத் தேர்வாகவே பார்க்கிறார்கள். "ஒருவருடன் இணைந்து வாழ்வை உருவாக்குவதன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன?" என்ற அடிப்படையான கேள்வியைக் கேட்கிறார்கள்.

வரலாற்றின் பரிணாமம்: பொருளாதார ஒப்பந்தம் முதல் ஆத்மார்த்த காதல் வரை

வரலாற்று ரீதியாக, திருமணம் என்பது காதலை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டதாக இருந்ததில்லை. மனித வரலாற்றின் பெரும்பகுதியில், அது சொத்துக்களை ஒருங்கிணைக்கவும், வாரிசுரிமையைப் பாதுகாக்கவும் பயன்பட்ட ஒரு அரசியல் மற்றும் பொருளாதார பரிவர்த்தனையாகவே இருந்தது. காதலுக்காகத் திருமணம் செய்து கொள்வது என்பது கடந்த இரண்டு நூற்றாண்டுகளில் உருவான ஒரு புதிய மேற்கத்தியப் பரிசோதனைதான்.

1950-களில் உருவான "ஆண்கள் சம்பாதிப்பது, பெண்கள் வீட்டைப் பராமரிப்பது" என்ற அணு குடும்ப முறை, பெண்களின் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பைத் திருமணத்தோடு நேரடியாகப் பிணைத்தது. ஆனால், 20-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஏற்பட்ட பெண்ணிய இயக்கம், பெண்களின் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் மதக் கட்டுப்பாடுகளின் தளர்வு ஆகியவை திருமணத்தை வெறும் வாழ்வாதாரத் தேவையிலிருந்து விடுவித்தன.

இன்று நாம் நம் துணையிடம் வெறும் பாதுகாப்பு அல்லது சமூக அந்தஸ்தை மட்டும் எதிர்பார்ப்பதில்லை; மாறாக, ஆழ்ந்த உளவியல் திருப்தி, அறிவுசார் தோழமை மற்றும் ஆன்மீக வளர்ச்சியை எதிர்பார்க்கிறோம். நம் துணை ஒரே நேரத்தில் சிறந்த நண்பராகவும், உணர்ச்சிமிக்க காதலராகவும், தொழில்முறை வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிப்பவராகவும் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம்.

நவீனப் பார்வையைத் தூண்டும் கலாச்சாரக் காரணிகள் ஜென்-இசட் மற்றும் மில்லினியல் தலைமுறையினர் காதலை அணுகும் முறையை சில முக்கிய காரணிகள் மாற்றியமைத்துள்ளன.

பொருளாதார ஸ்திரமின்மை மற்றும் 'முடிசூடா சாதனை' திருமணம் (Capstone Marriage):

வரலாற்று ரீதியாக, திருமணம் என்பது வாழ்க்கையின் அடித்தளமாக (Cornerstone) இருந்தது. இளைஞர்கள் திருமணம் செய்து கொண்டு, இணைந்து தங்களின் வாழ்க்கையைக் கட்டியெழுப்பினார்கள். ஆனால் இன்று, இளைஞர்கள் திருமணத்தை வாழ்க்கையின் 'முடிசூடா சாதனை'யாக (Capstone) பார்க்கிறார்கள்; அதாவது முற்றிலும் ஸ்திரப்படுத்தப்பட்ட ஒரு வாழ்க்கையின் உச்சக்கட்ட மைல்கல்லாகவே அதைக் கருதுகிறார்கள். திருமணத்திற்கு முன்பு தங்களது கல்வியை முடிக்கவும், நிலையான வேலை, சேமிப்பு ஆகியவற்றை அடையவும் விரும்புகிறார்கள். விண்ணைத் தொடும் வாழ்க்கைச் செலவுகளும் பணவீக்கமும் திருமணத்தைத் தள்ளிப்போட வைக்கின்றன.

தனிமனிதவாதமும் சுய-உணர்தலும் (Individualism & Self-Actualization):

நவீன கலாச்சாரம் தனிமனிதனின் சுய-கண்டறிதலுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது. ஒரு உறவு நீண்ட காலம் நீடிக்கிறது என்பதற்காக மட்டுமே அது வெற்றிகரமானது என்று அர்த்தமல்ல; அது இரு நபர்களின் தனிப்பட்ட வளர்ச்சிக்கும் உதவுகிறதா என்பதைப் பொறுத்தே அதன் வெற்றி தீர்மானிக்கப்படுகிறது. உறவு தங்களின் வளர்ச்சிக்கு முட்டுக்கட்டையாக இருப்பதாக உணர்ந்தால், இன்றைய இளைஞர்கள் மிக எளிதாக அதிலிருந்து வெளியேறிவிடுகிறார்கள்.

மாறிவரும் சமூக நெறிமுறைகள்:

திருமணத்திற்கு முன் இணைந்து வாழ்வது (Living together), முப்பது அல்லது நாற்பது வயது வரை தனிமையில் வாழ்வது போன்ற விஷயங்கள் சமூக அவமதிப்பை இழந்துவிட்டதால், இளைஞர்கள் தங்களுக்குப் பிடித்த காலவரிசையைச் சுதந்திரமாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.

காதலின் புதிய இலக்கணம்: விதியின் மாதிரியிலிருந்து வளர்ச்சியின் மாதிரிக்கு

"நமக்காகவே உலகில் ஒரே ஒரு ஆத்மார்த்த துணை (Soulmate) இருக்கிறார்; அவரைத் தேடிப்பிடித்தால் வாழ்க்கை போராட்டமின்றி இனிக்கும்" என்ற தேவதைக் கதைகளை இன்றைய இளைஞர்கள் நம்புவதில்லை.

பாரம்பரியக் காதல் என்பது விதியின் மாதிரியைப் போன்றது, நமக்கான ஒருவரைத் தேடுவது. எவ்வித முயற்சியுமின்றி இணக்கம் ஏற்படும் என நம்புவது. அதீதச் சார்ந்திருத்தலையே விசுவாசமாகக் கருதுவது. அமைதிக்காகப் பிரச்சனைகளைத் தவிர்ப்பது. நவீனக் காதல் என்பது வளர்ச்சியின் மாதிரியைப் போன்றது. நமக்கேற்ற ஒரு துணையைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்வது.

காதல் என்பது விதியால் அமைவதல்ல; அது கடின உழைப்பு, சுயபரிசோதனை மற்றும் இரு தரப்பு சமரசம் மூலம் ஒவ்வொரு நாளும் கட்டமைக்கப்படும் ஒரு தொடர் பணி என்பதை இளைஞர்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

தற்சார்பும் டிஜிட்டல் டேட்டிங் உலகமும்:

நவீன காதலின் மிக முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், உறவுக்குள்ளும் தங்களின் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தைத் தீவிரமாகப் பாதுகாப்பதாகும் (Me-In-We Balance). இருவர் இணைந்து ஒரே அடையாளமாக மாறி, தங்களின் தனித்துவத்தை இழக்கும் பாரம்பரியக் கருத்தை மறுத்து, தற்சார்புடன் கூடிய இணைப்பை (Interdependence) ஆதரிக்கிறார்கள்.

மறுபுறம், டேட்டிங் செயலிகள் (Dating Apps) காதல் சந்தையை மாற்றியுள்ளன. இது சாத்தியமான கூட்டாளர்களின் எல்லையை விரிவுபடுத்தினாலும், 'தேர்வுகளின் முரண்பாட்டை' உருவாக்குக்கிறது. அடுத்த நபர் ஒரு ஸ்வைப் (Swipe) தூரத்தில் இருக்கும்போது, மனிதர்களை நுகர்பொருளாகப் பார்க்கும் மனநிலை உருவாகிறது. சிறிய கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டாலும் அடுத்தத் தேர்வைத் தேடத் தூண்டும் இந்த டிஜிட்டல் சலிப்பால், இன்று இளைஞர்கள் பலரும் செயலிகளைத் தவிர்த்துவிட்டு, ரன்னிங் கிளப்புகள், பொழுதுபோக்கு வகுப்புகள் என நேரடியாக மனிதர்களைச் சந்திக்கும் பழைய ஆஃப்லைன் முறைகளை நோக்கித் திரும்புகிறார்கள்.

திருமணப் பொருளாதாரம்:

பொருளாதார ரீதியாக, லட்சக்கணக்கில் செலவாகும் ஆடம்பரத் திருமணங்களை இன்றைய இளைஞர்கள் நிராகரிக்கிறார்கள். அதற்குப் பதிலாக, அந்தப் பணத்தை நீண்ட கால ஸ்திரத்தன்மை முதலீடுகளுக்குப் பயன்படுத்த விரும்புகிறார்கள். பதிவுத் திருமணங்கள் மற்றும் நெருக்கமானவர்கள் மட்டுமே பங்கேற்கும் சிறிய திருமணங்கள் (Micro-weddings) இன்று வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளன.

அதேபோல், திருமணத்திற்கு முந்தைய ஒப்பந்தங்களை அவர்கள் அவமதிப்பாகப் பார்ப்பதில்லை; மாறாக, பெண்களின் பொருளாதாரத் தற்சார்பு மற்றும் பெற்றோரின் விவாகரத்துப் பாதிப்புகளைக் கண்டு வளர்ந்ததால், இதை இரு தரப்பினருக்குமான முதிர்ச்சியான பாதுகாப்பாகவே கருதுகிறார்கள். பாலின இயக்கவியலைப் பொறுத்தவரை, வீட்டு வேலைகளையும், மன ரீதியான சுமைகளையும் சமமாகப் பகிர்ந்து கொள்ளும் முழுமையான சமத்துவத்தை இன்றைய பெண்கள் கோருகிறார்கள்.

உலகளாவிய வேறுபாடுகளும் உளவியல் முரண்பாடும்:

இந்த மாற்றம் உலகம் முழுவதும் ஒரே மாதிரியாக இல்லை. தென் கொரியா, ஜப்பான் போன்ற கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில், கடுமையான பாலினப் பாகுபாட்டிற்கு எதிரான போராட்டமாக பெண்கள் திருமணத்தையும் குழந்தைப்பேற்றையும் ஒட்டுமொத்தமாகப் புறக்கணிக்கிறார்கள் (உதாரணம்: 4B இயக்கம்).

வட ஐரோப்பிய நாடுகளில், அரசின் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு இருப்பதால் திருமணம் என்பது ஒரு அலங்காரத் தேர்வாக மட்டுமே உள்ளது.

திருமணம் மற்றும் காதல் குறித்து இன்றைய இளைஞர்கள் கொண்டுள்ள நவீனப் பார்வை, எதிர்காலத்தில் திருமணம் என்பது ஒரு சமூகக் கட்டாயமாக இல்லாமல், ஒரு விழிப்புணர்வான மற்றும் மகிழ்ச்சியான தேர்வாக மட்டுமே தொடரும் என்பதை உணர்த்துகிறது.

ஜென்-இசட் மற்றும் மில்லினியல் தலைமுறையினர் நிரூபிப்பது என்னவென்றால், நவீன காலத்துக் காதல் என்பது வெறும் வாழ்வதற்காக ஒரு துணையைத் தேடுவது மட்டுமல்ல; அது தங்களின் சுய அடையாளத்தை இழக்காமல், தங்களின் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சிக்குத் துணையாக இருக்கும் ஒருவருடன் இணைந்து, வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணத்தையும் அர்த்தமுள்ளதாக மாற்றுவதே ஆகும்.