சிங்கீதம் சீனிவாச ராவ்: இந்தியத் திரையுலகின் மிகச்சிறந்த, புதுமையான மேதை ஏன் அவரே?

"சிறந்த எதிர்காலத்திற்கான நமது கனவுகளின் அவசரத் தேவையை வெளிப்படுத்த நாம் பயன்படுத்தும் மொழியே படைப்பாற்றல்" என்று ஒரு அமெரிக்கக் கவிஞரும் எழுத்தாளரும் ஒருமுறை குறிப்பிட்டிருந்தார்.

தெலுங்கு மற்றும் இந்தியத் திரையுலகின் 94 வயதுடைய திரைப்படத் இயக்குநர் சிங்கீதம் சீனிவாச ராவ், தனது 61-வது படமான 'சிங் கீதம்' (இது அவரது குடும்பப் பெயரை மையமாகக் கொண்ட ஒரு சொல்லாட்சி) படத்தை வெளியிட்டதன் மூலம் இந்தக் கூற்றை மெய்ப்பித்துள்ளார். இப்படம் ஒரு தனித்துவமான இசைத் திரைப்படமாகும்; தெலுங்குத் திரையுலகில் (மற்றும் இந்தியத் திரையுலகில்) இத்தகைய முயற்சியில் வெளிவந்த முதல் படம் இதுவே.

40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தன்னுள் சுமந்து வந்த ஒரு கனவை நனவாக்கி, அதை ஒரு இசைத் திரைப்படமாக (musical ) மாற்ற அவர் கொண்டிருந்த இடைவிடாத ஆர்வமும் உத்வேகமும் இதில் வெளிப்படுகிறது.

ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் கூடூரைச் சேர்ந்த ஒரு பள்ளித் தலைமை ஆசிரியரின் மகனாகப் பிறந்து, பிரசிடென்சி கல்லூரியில் இயற்பியல் பட்டதாரியாகத் திகழ்ந்து, பின்னர் ஒவ்வொரு படத்திலும் புதுமையான கருத்துக்கள் மற்றும் திரைக்கதைகள் மூலம் எல்லைகளை விரிவுபடுத்திய ஒரு ஜாம்பவான் இயக்குநராக உயர்ந்த சிங்கீதத்தின் வாழ்க்கைப்பயணம் மிகவும் ஊக்கமளிப்பதாக உள்ளது.

திரைப்படம், குறிப்பாக இந்தியத் திரைப்படம், ஒரு திட்டத்தின் வணிக ரீதியான வெற்றி மற்றும் அப்படத்துடன் தொடர்புடைய நட்சத்திர அந்தஸ்து (star system) ஆகியவற்றிலேயே அதிக கவனம் செலுத்துகிறது. வணிக ரீதியான வெற்றியை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு படங்கள் உருவாக்கப்படுவதால், புதுமையான கதை சொல்லும் கலை பெரும்பாலும் பின்னணியிலேயே வைக்கப்படுகிறது.

(சில விதிவிலக்கான இயக்குநர்களைத் தவிர) பெரும்பாலான தயாரிப்பாளர்களும் இயக்குநர்களும் எளிதான பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்து, வழக்கமான மற்றும் பிரபலமான பாணிகளையே (tropes) பின்பற்றுகின்றனர்.

இந்தியாவின் முதன்மையான வணிகத் திரைப்படத் துறையில், கலையையும் வணிகத்தையும் வெற்றிகரமாக இணைத்த ஒரு அரிதான திரைப்பட ஆளுமையாகத் திகழும் சிங்கீதம் சீனிவாச ராவின் தேர்வுகள் மற்றும் கதை சொல்லும் நுட்பங்கள் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கவை.

தற்போது இந்தியாவில் மிகப்பெரிய திரைப்படத் துறையாகத் திகழும் தெலுங்குத் திரையுலகைச் சேர்ந்தவர் சிங்கீதம். திரையரங்குகளுக்குச் சென்று படம் பார்க்கும் அர்ப்பணிப்புள்ள பார்வையாளர்கள் மற்றும் ஆந்திரா, தெலுங்கானா ஆகிய இரு மாநிலங்களிலும் பரந்து விரிந்த ஸ்டுடியோக்கள், தொழில்நுட்ப வசதிகள் என வலுவான கட்டமைப்பைக் கொண்ட சூழலில் இருந்து வந்தவர் அவர். பல்வேறு வகையிலான (genres) திரைப்படங்களை ஆராய்வது, பல புதிய வகைகளை அறிமுகப்படுத்துவதில் முன்னோடியாகத் திகழ்வது மற்றும் உலகளவில் மாறிவரும் திரைப்படச் சூழலுக்கு ஏற்பத் தன்னை நவீனமாக வைத்துக்கொள்வது என அவர் மேற்கொண்ட தேர்வுகள் மிக முக்கியமானவை.

துணிச்சலான தேர்வுகள்:

மாயாஜாலம் நிகழ்த்திய ஒரு தனித்துவமான கலைஞர்.

1954-ல் புகழ்பெற்ற தெலுங்குத் திரைப்பட இயக்குநர் கே.வி. ரெட்டியிடம் உதவியாளராகத் தனது பயணத்தைத் தொடங்கிய சிங்கீதம், தனது புதுமையான பங்களிப்புகளால் 'மாயாபஜார்' (1957) மற்றும் 'ஜகதேக வீருனி கதா' (1961) போன்ற காவியத் தன்மை கொண்ட புராண மற்றும் நாட்டுப்புறக் கதைகளை மையமாகக் கொண்ட திரைப்படங்களின் உருவாக்கத்தில் இயக்குநரின் முக்கியத் துணையாக (associate) உயர்ந்தார்.

அவரது பிற்காலத் திரைப்படத் தேர்வுகளில், உதவியாளராகப் பணியாற்றிய அந்த ஆரம்பகால அனுபவங்களின் தாக்கம் நேரடியாக இருந்தது. அவரது வழிகாட்டியான கே.வி. ரெட்டி, 1955-ல் 'தொங்கா ராமுடு' (சமூக நாடகம்), 1957-ல் 'மாயாபஜார்' (புராணப் படம்), 1958-ல் 'பெல்லினாடி பிரமாணலு' (குடும்ப நாடகம்), 1961-ல் 'ஜகதேக வீருனி கதா', 1963-ல் 'ஸ்ரீகிருஷ்ணார்ஜுன யுத்தமு' (புராணப் படம்) எனப் பல்வேறு வகையிலான படங்களை இயக்கியிருந்தார்.

கே.வி. ரெட்டியுடன் இணைந்து பணியாற்றியது, அந்த மேதையின் திரைக்கதை நுட்பங்களைக் கவனித்தது மற்றும் படப்பிடிப்புத் தளங்களின் காட்சி அமைப்புகளை (mise-en-scène) உள்வாங்கியது ஆகியவை சிங்கீதத்தின் மனதில் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் மற்றும் பல்வேறு வகையிலான திரைப்படங்களுக்கு ஏற்பத் தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் ஒரு பகுப்பாய்வுத் திறனை வளர்த்தன.

1972-ல் 'நீதி நிஜாயிதி' படத்தின் மூலம் சிங்கீதம் இயக்குநராக அறிமுகமானார். வசதி படைத்தவராகவும், ஆனால் தனது மூத்த சகோதரனால் ஆதிக்கம் செலுத்தப்படுபவராகவும் இருந்த ஒரு ஊமை மனிதரை, ஒரு இளம் பெண் நல்வழிப்படுத்தும் கதையே அப்படம். கதாநாயகர்கள் நீண்ட வசனங்கள் மற்றும் அவர்களைச் சுற்றியே பின்னப்பட்ட கதைக்களங்கள் மூலம் ஆளுமை செலுத்திய அக்காலகட்டத்தில், இது ஒரு வித்தியாசமான தேர்வாக அமைந்தது. கதாநாயகன் பேசும் திறன் அற்றவராகவும், கதாநாயகி அவருக்குத் துணையாக நின்று அவரைத் துணிச்சலான மனிதராக மாற்றி, தன் பிரச்னைகளைத் தானே எதிர்கொள்ளும் நிலைக்கு உயர்த்துவதுமான ஒரு கதைக் களத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார் அந்த அறிமுக இயக்குநர்.

இந்தியக் குடும்ப அமைப்பில் பெண்ணுக்கும் அவளது பங்குக்கும் முக்கியத்துவம் அளிப்பது சிங்கீதத்தின் படைப்புகளில் ஒரு நிலையான அம்சமாகத் திகழ்கிறது. அவரது அனைத்துத் திரைப்படங்களிலும் சுதந்திரமான சிந்தனை கொண்ட பெண்கள் இடம்பெறுகின்றனர்; அவர்கள் பணிக்குச் செல்பவர்களாகவோ அல்லது இல்லத்தரசிகளாகவோ இருந்தாலும், குடும்பங்களுக்கு இடையிலான இடைவெளிகளை இணைக்கும் ஒரு பிணைப்பு சக்தியாகத் திகழ்கின்றனர்.

அடுத்ததாக, அரசியல் ஆளுமையும் எழுத்தாளருமான சி. ராஜகோபாலாச்சாரி எழுதிய 'திக்கற்ற பார்வதி' நாவலைத் திரைப்படமாக எடுக்கும் துணிச்சலான முடிவை மேற்கொண்டு சிங்கீதம் தமிழ்த் திரையுலகில் அடியெடுத்து வைத்தார்.

ஒரு கிராமத்துப் பெண்ணான பார்வதிக்கும், குடிப்பழக்கம் கொண்ட அவளது கணவனுக்கும் இடையிலான போராட்டங்கள் மற்றும் அவளது இன்னல்களை விவரிக்கும் கதையே இதுவாகும். இத்திரைப்படம் 1974-ல் சிறந்த தமிழ்த் திரைப்படத்திற்கான தேசிய விருதை சிங்கீதத்திற்குப் பெற்றுத் தந்ததுடன், அவரைத் தமிழ்த் திரையுலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியது.

பின்னர் நடிகர் கமல்ஹாசனுடன் இணைந்து பல்வேறு வகையிலான திரைப்படங்களை உருவாக்கி, இத்துறையில் அவர் அளப்பரிய பங்களிப்பை வழங்கினார்.

கலைத்தன்மை மற்றும் புதிய திரைப்பட உருவாக்க உத்திகளின் வருகை:

1978-ல், தனக்கு மிகவும் பிடித்தமானவரான கமல்ஹாசனுடன் இணைந்து 'சொம்மொகதிதி சொகொகதிதி' (Sommokadidhi Sokokadhidi) என்ற நகைச்சுவை திரைப்படத்தை இயக்கியதன் மூலம், தெலுங்குத் திரையுலகில் ஒரு இயக்குநராகச் சிங்கீதம் தனது இடத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டார். கமல்ஹாசன் இரட்டை வேடங்களில் - ஒரு ரவுடியாகவும் மற்றொருவராக மருத்துவராகவும் - நடித்திருந்த இப்படம், வணிகரீதியான மற்றும் மாற்று வகை (offbeat) திரைப்படங்களைச் சிறப்பாகக் கையாளக்கூடிய ஒரு இயக்குநராக அவரை நிலைநிறுத்தியது.

தெலுங்குத் திரையுலகின் ஜாம்பவான்களில் ஒருவரான அக்கினேனி நாகேஸ்வர ராவுடன் சிங்கீதம் மேற்கொண்ட மிக முக்கியமான கூட்டு முயற்சி 1980-ல் 'பில்லா ஜமீன்தார்' (Pilla Zamindar) படத்தின் மூலம் அமைந்தது; இப்படத்தின் கதையை அவரது மனைவி லட்சுமி கல்யாணி எழுதியிருந்தார். 1954-ல் கே.வி. ரெட்டியிடம் சிங்கீதம் தனது திரையுலகப் பயிற்சியைத் தொடங்கியபோது, தனது குருவுடன் அவர் பணியாற்றிய முதல் படம் அக்கினேனி நாகேஸ்வர ராவ் நடித்த 'தொங்கா ராமுடு' (1955) என்பது குறிப்பிடத்தக்கது; இப்படம் இன்றும் புனேவில் உள்ள திரைப்பட மற்றும் தொலைக்காட்சி நிறுவனத்தில் திரைக்கதை அமைப்பிற்கான ஒரு பாடமாகப் பயிற்றுவிக்கப்படுகிறது.

1984-ல் அக்கினேனியுடன் இணைந்து 'சங்கீத சாம்ராட்' மற்றும் 'வசந்த கீதம்' ஆகிய இரண்டு செவ்வியல் இசை சார்ந்த திரைப்படங்களையும் சிங்கீதம் இயக்கினார். இதில் கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய அம்சம் என்னவென்றால், ஒரு படம் வணிகரீதியாக வெற்றிபெறப் பெரிய நட்சத்திரங்களை மட்டுமே நடிக்க வைக்க வேண்டும் என்ற பொதுவான நம்பிக்கையையோ அல்லது ரசிகர்களைக் கவருவதற்காகத் தரமற்ற கதைகளை அமைக்கும் முறையையோ அவர் பின்பற்றவில்லை.

புதிய முயற்சிகளை மேற்கொள்ளும் இத்தகைய உறுதியான மனப்பான்மை, இளம் தலைமுறை நடிகர்கள் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களுடன் இணைந்து பணியாற்றுவதில் அவரை ஒரு சிறந்த கலைஞராகத் திகழச் செய்தது.

1980-களின் பிற்பகுதியில், கன்னடத் திரையுலகின் மற்றொரு ஜாம்பவானான ராஜ்குமாருடனும் அவர் இணைந்து பணியாற்றத் தொடங்கினார். 1985-ல் குறைந்த பட்ஜெட்டில் உருவான 'ஜ்வாலாமுகி' (Jwaalamukhi) திரைப்படத்தில், ஊழலுக்கு எதிராகப் போராடும் ஒரு பேராசிரியராக ராஜ்குமார் நடித்தார். கன்னடத் திரையுலகின் சூப்பர் ஸ்டாரான அவரை ஒரு கல்வியாளராகவும், போலி ஆவண மோசடி வழக்கை வெளிக்கொண்டு வரும் கதாபாத்திரமாகவும் சித்தரித்தது ஒரு புதுமையான முயற்சியாக அமைந்தது. ராஜ்குமாருடன் அவர் மேற்கொண்ட அடுத்த படமான 1986-ன் 'பாக்யதா லட்சுமி பாரம்மா' (Bhagyada Lakshmi Baramma) திரைப்படத்தில் சிங்கீதத்தின் இசைத் திறமை முழுமையாக வெளிப்பட்டது. நகைச்சுவை பாணியில் அமைந்த இப்படத்திற்கு அவரே இசையமைத்திருந்தார். கர்நாடக இசையில் பயிற்சி பெற்ற வயலின் கலைஞரும் பாடகியுமான தனது தாயாரின் தாக்கத்தால், சிங்கீதம் ஒரு சிறந்த இசை உணர்வு கொண்டவராகவும், ஒரு தன்னார்வ வயலின் கலைஞராகவும் திகழ்ந்தார்.

சிறந்த திரைக்கதைக்கான கர்நாடக மாநில விருதை அவர் முதன்முதலில் வென்றார். அடுத்த ஆண்டே, ராஜ்குமாரின் மகனான சிவ ராஜ்குமாரை 'ஆனந்த்' திரைப்படத்தின் மூலம் அறிமுகப்படுத்தினார். இதன் மூலம், புகழ்பெற்ற ராஜ்குமார் குடும்பத்தினருடன் சிங்கீதம் நெருக்கமான ஒருவராக மாறினார். 1988-ல், ராஜ்குமாரின் மற்றொரு மகனான ராகவேந்திராவை 'சிரஞ்சீவி சங்கர்' திரைப்படத்தில் கதாநாயகனாக அறிமுகப்படுத்தினார்.

கமல்-சிங்கீதம் கூட்டணி: காலத்தால் அழியாத ஒரு மந்திரம்:

தெலுங்கு மற்றும் கன்னடத் திரையுலகில் ஒரு ஜாம்பவானாகத் திகழ்ந்த சிங்கீதம், பின்னர் கமல்ஹாசனுடன் இணைந்து பல்வேறு கருப்பொருள்களைக் கொண்ட திரைப்படங்களை உருவாக்கத் தொடங்கினார்.

1980-ல் வெளியான தனது 100-வது படமான 'ராஜபார்வை' (தெலுங்கில் 'அமாவாஸ்ய சந்திரடு') படத்தை இயக்க கமல்ஹாசன் சிங்கீதத்தை அழைத்தார். பார்வையற்ற வயலின் கலைஞருக்கும் ஒரு இளம் பெண்ணுக்கும் இடையிலான காதலைச் சொல்லும் படமாக இது அமைந்தது. நேர்த்தியான படமாக்கல் நுட்பங்கள், காட்சிக் கோணங்கள் மற்றும் கேமரா பயன்பாடு ஆகியவை இணைந்து இப்படத்தை ஒரு காவியமாக மாற்றின; மேலும், கமல்-சிங்கீதம் கூட்டணி பல முக்கியத்துவம் வாய்ந்த படங்களை வழங்கிய சாதனையைப் படைத்தது.

எந்தவொரு சவாலையும் முறியடித்து உலகில் வெற்றிபெற உதவும் மனித மனதின் உள்வலிமையை வெளிப்படுத்தும் கருப்பொருள், சிங்கீதத்தை ஒரு புதிய முயற்சியை நோக்கி இட்டுச் சென்றது. பிரபல பாரம்பரிய நடனக் கலைஞரான சுதா சந்திரன், ஒரு துயர விபத்தில் தனது காலை இழந்தாலும், 'ஜெய்ப்பூர் ஃபுட்' (செயற்கைக் கால்) உதவியுடன் நடனக் கலைஞர் மற்றும் நடிகையாக மீண்டும் எழுச்சி பெற்றார். 1985-ல் வெளியான 'மயூரி' திரைப்படம் அவருக்கு மற்றொரு தேசிய விருதைப் பெற்றுத் தந்தது. நிஜ வாழ்க்கை நடனக் கலைஞரையே அவரது சுயசரிதைப் படத்தில் நடிக்க வைத்தது என்பது வழக்கமான பாணிகளை உடைத்த ஒரு புதுமையான யோசனையாகும். இதில் கதாநாயகிதான் உண்மையான 'ஹீரோ'வாகத் திகழ்ந்தார்.

கமல்-சிங்கீதம், இக்கூட்டணியின் மிகப்பெரிய வெற்றி 'புஷ்பக்' (1988) திரைப்படம். வசனங்களே இல்லாமல் பின்னணி இசையை மட்டுமே நம்பி உருவாக்கப்பட்ட 'டார்க் காமெடி' (dark comedy) வகையைச் சேர்ந்த இப்படம், இந்திய சினிமாவின் ஒரு மிகச்சிறந்த படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. வி. சாந்தாராம் போன்ற ஜாம்பவான்களாலும் இது பாராட்டப்பட்டது. வேலையின்மைப் பிரச்சினையை நகைச்சுவை இழையோட மிகச் சிறப்பாகக் கையாண்ட இப்படத்தில் கமல்ஹாசன் அபாரமாக நடித்திருந்தார்.

எல். வைத்தியநாதனின் பின்னணி இசை படத்திற்குப் பொருத்தமான சூழலை உருவாக்கியது. இப்படம் 1989-ல் சிறந்த பொழுதுபோக்குத் திரைப்படத்திற்கான தேசிய விருதை வென்றது.

அதே ஆண்டில், சிங்கீதம் மற்றொரு துணிச்சலான முயற்சியை மேற்கொண்டார். CGI தொழில்நுட்பம் அறிமுகமாவதற்கு முன்பே, கேமரா நுட்பங்கள் மற்றும் புத்திசாலித்தனமான அரங்க அமைப்புகளைப் பயன்படுத்தி ஒரு குள்ளமான மனிதரைத் திரையில் உருவாக்கினார். கமல்ஹாசனின் 'அபூர்வ சகோதரர்கள்' (1989) திரைப்படம் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. இதன் தெலுங்கு மற்றும் இந்தி மொழிமாற்றப் பதிப்புகளும் வெளியாகி, சிங்கீதத்தை முன்னணி இயக்குநராக உயர்த்தின.

1990-ல், 'மைக்கேல் மதன காம ராஜன்' (1990) என்ற நகைச்சுவை மற்றும் உணர்வுப்பூர்வமான திரைப்படத்திற்காக கமல் மற்றும் சிங்கீதம் மீண்டும் இணைந்தனர்; இதில் கமல் ஒரே நேரத்தில் நான்கு வேடங்களில் நடித்தார். புத்திசாலித்தனமான வசனங்களுடன் பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் நிறைந்த திரைக்கதையை எவ்வளவு நேர்த்தியாகப் பின்னலாம் என்பதற்கு இத்திரைப்படம் ஒரு சிறந்த பாடமாக (பாடப்புத்தகமாக) விளங்குகிறது.

90-களின் மைல்கல் சாதனைகள்: பன்முகத்திறன் கொண்ட சிங்கீதத்தின் உச்சகட்ட படைப்பாற்றல்

தெலுங்கு இலக்கியத்தையும் கலையையும் பெரிதும் நேசித்த பேரரசர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணதேவராயரின் காலமான 16-ஆம் நூற்றாண்டின் விஜயநகரப் பேரரசின் பொற்காலத்தையும், நவீன காலத்தையும் இணைத்து, இந்தியாவின் முதல் 'காலப் பயணம்' (time-travel) சார்ந்த திரைப்படமான 'ஆதித்யா 369' (1991)-ஐ சிங்கீதம் இயக்கினார். இதில் கதாநாயகன் ஒரு 'கால இயந்திரம்' மூலம் கிருஷ்ணதேவராயரின் 16-ஆம் நூற்றாண்டு அரசவை காலத்திற்குச் செல்கிறார். தாவரங்களே இல்லாத, உணவு வெறும் மாத்திரைகளாக (capsules) மட்டுமே கிடைக்கும் எதிர்கால உலகத்தையும் சிங்கீதம் இதில் காட்டினார்; இந்த எச்சரிக்கைக் கருத்தை அவர் சமீபத்தில் வெளியான 'சிங் கீதம் (Sing Geetham in 2026) என்ற இசைத் திரைப்படத்திலும் மீண்டும் வலியுறுத்தினார்.

அதன்பிறகு, பல்வேறு நிலைகளில் பணிபுரியும் பெண்கள் பணியிடத்தில் எதிர்கொள்ளும் பாலியல் துன்புறுத்தல்களையும், அதை அவர்கள் பரஸ்பர ஒத்துழைப்புடன் எவ்வாறு துணிச்சலாக எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் மையமாகக் கொண்டு 'மகளிர் மட்டும்' (Magalir Mattum) திரைப்படத்தை இயக்கினார்.

பெண்ணியக் கண்ணோட்டத்தை மிகைப்படுத்தியோ அல்லது போதனை செய்யும் வகையிலோ இல்லாமல், தனது பெண் கதாபாத்திரங்களை எப்போதும் போல வலிமையானவர்களாகவே இதில் அவர் சித்தரித்தார்.

1994-ல் வெளியான தனது தெலுங்குத் திரைப்படமான 'மேடம்' (Madam)-ல், இதே கருப்பொருளை ஒரு மாறுபட்ட கோணத்தில் (ஆண்-பெண் வேட மாற்றம் மூலம்) கையாண்டார்; இதில் கதாநாயகன் ராஜேந்திர பிரசாத், பெண் விரிவுரையாளர் வேடமணிந்து கல்லூரி மாணவர்களுக்கு ஊக்கமும் வலிமையும் அளிப்பவராக நடித்திருப்பார்.

பரபரப்பான 2000-கள்: மீண்டும் புதிய வகைப் படங்களின் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்த சிங்கீதம்

அவரது அடுத்தகட்ட முயற்சி அனிமேஷன் (இயங்குபடம்) வகையாக அமைந்தது; 'சன் ஆஃப் அலாவுதீன்' (Son of Alladin) படத்தின் மூலம் அனிமேஷன் துறையில் நுழைந்த சிங்கீதம், அதில் சிறப்பான திறமையையும் வெளிப்படுத்தினார். 2003-க்குப் பிறகு, 2008-ல் தனது 77-வது வயதில் 'கடோத்கஜன்' (Ghathotkach) என்ற அனிமேஷன் படத்தை இயக்கினார். மீண்டும் தனது பாணியை மாற்றி, 2013-ல் தனது 82-வது வயதில் வாடகைத் தாய் முறை (surrogacy) குறித்த 'வெல்கம் ஒபாமா' (Welcome Obama) என்ற படத்தை இயக்கினார்; முதுமை அவருக்கு ஒரு தடையாக இருக்கவில்லை.

தொழில்நுட்ப மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப தன்னைத் தகவமைத்துக்கொண்டு பல்வேறு வகையிலான திரைப்படங்களை இயக்கிய சிங்கீதம், 2005-ல் தனக்கு மிகவும் பிடித்தமான கமல்ஹாசனுடன் மீண்டும் இணைந்தார். அப்போது 'மும்பை எக்ஸ்பிரஸ்' (Mumbai Express) என்ற 'டார்க் காமெடி' (dark comedy) திரைப்படத்தை இயக்கினார்; டிஜிட்டல் வடிவில் தணிக்கை செய்யப்பட்ட முதல் இந்தியத் திரைப்படம் இதுவாகும்.

2022-ல், தனது 91-வது வயதில், மூத்த நடிகர் அக்கினேனி நாகேஸ்வர ராவுடன் இணைந்து 1982-லேயே படமாக்கப்பட்ட 'பிரதிபிம்பலு' (Pratibimbalu) என்ற படத்தை வெளியிடும் தனது நீண்ட காலக் கனவை நனவாக்கினார்; இப்படத்தை மற்றொரு மூத்த தெலுங்கு இயக்குநரான கே.எஸ். பிரகாஷ் ராவுடன் இணைந்து அவர் இயக்கியிருந்தார்.

இறுதியாக 2026-ல், இந்தியத் திரையுலகின் முதல் முழுமையான இசைத் திரைப்படமான 'சிங் கீதம்' (Sing Geetham) படத்தை உருவாக்கும் தனது 40 ஆண்டு காலக் கனவை அவர் நிறைவேற்றினார். தெலுங்குத் திரையுலகின் முன்னணித் தயாரிப்பு நிறுவனமான வைஜயந்தி மூவிஸ் மற்றும் நாக் அஸ்வின் ஆகியோரின் முயற்சியால் இப்படம் பிரம்மாண்டமாக உருவாக்கப்பட்டது.

'சிங் கீதம்' திரைப்படம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை வலியுறுத்தும் ஒரு படைப்பாகும்; இதில் மனித பேராசை இயற்கையைச் சுரண்டுவதில் உச்சத்தை எட்டினாலும், இறுதியில் மனிதகுலம் இயற்கையைப் பாதுகாக்க முற்படுவதே மையக்கருவாக உள்ளது.

இப்படத்தை இயக்கியதன் மூலம், 94 வயதான சிங்கீதம், சமீபத்தில் படம் இயக்கிய கிளின்ட் ஈஸ்ட்வுட்டை (Clint Eastwood) முந்தி, உலகின் மிக வயதான திரைப்பட இயக்குநராகத் திகழ்கிறார்.

இந்தியத் திரைப்படத் துறையில் வேறெந்த இயக்குநரும் செய்யாத வகையில் பல்வேறு வகையிலான திரைப்படங்களை இயக்கிப் பரிசோதனை முயற்சிகளை மேற்கொண்ட ஒருவருக்கு, அத்துறையில் அவர் ஆற்றிய வாழ்நாள் பங்களிப்பைப் போற்றும் வகையில் வழங்கப்படும் உயரிய விருதான 'தாதாசாகேப் பால்கே விருது' வழங்கப்படுவதற்கு இதுவே மிகச் சரியான தருணமாகும்.

இந்தத் தொகுப்பின் மூலம், வயதை ஒரு தடையாகக் கருதாமல், விடாமுயற்சி மற்றும் படைப்பாற்றல் மூலம் 94 வயதிலும் ஒரு மாபெரும் வெற்றியை எட்டிப்பிடிப்பது எப்படி என்ற வாழ்வியல் பாடத்தையும், லட்சியத்தை நோக்கி ஓடும் உத்வேகத்தையும் நீங்கள் பெறுவீர்கள்.